Front Białoruski (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Front Białoruski
Белорусский фронт
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 11 września 1939
Rozformowanie 14 listopada 1939
Tradycje
Rodowód Białoruski Specjalny Okręg Wojskowy
Kontynuacja Białoruski Specjalny Okręg Wojskowy
Dowódcy
Pierwszy komandarm Michaił Kowalow
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota, artyleria, wojska pancerne

Front Białoruski – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas II wojny światowej.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 11 września 1939 roku na bazie Białoruskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego.

Gen. Mauritz von Wiktorin, gen.Heinz Guderian i kombryg Siemion Kriwoszein odbierają wspólną defiladę Wehrmachtu i Armii Czerwonej w Brześciu

Dowództwo Frontu[edytuj | edytuj kod]

Skład[edytuj | edytuj kod]

Dodatkowo w trakcie działań w Polsce do Frontu Białoruskiego włączono 3 korpusy strzeleckie, 17 Dywizji Strzelców i brygadę pancerną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Przemysław Dymek, Samodzielna Grupa Operacyjna Narew. 1939, Poznań: Sorus, 1999, s. 177.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 1 wyd.: MON 1967,
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 28 Moskwa 1978
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 144.