Front Zmian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Front Zmian
Lider Arsenij Jaceniuk
Data założenia 3 marca 2007
Data rozwiązania 15 czerwca 2013
Ideologia polityczna liberalizm

Front Zmian (ukr. Фронт Змін, FZ) – ukraińska liberalna partia polityczna.

Historia[edytuj]

Ugrupowanie formalnie powstało w 2007 pod nazwą Ludowa Partia Pracy (ukr. Народна трудова партія)[1], przemianowaną w 2008 na Demokratyczny Front (ukr. Демократичний фронт)[2]. Nieprowadzące dotąd szerszej działalności stronnictwo w 2009 przekształciło się w formację pod nazwą Front Zmian[3]. W tym samym roku na jego czele stanął Arsenij Jaceniuk, bezpartyjny poseł z listy Nasza Ukraina-Ludowa Samoobrona i były minister spraw zagranicznych. Zapleczem kadrowym partii stała się działająca od 2008 organizacja pozarządowa pod taką samą nazwą[4]. Arsenij Jaceniuk wystartował formalnie jako bezpartyjny w wyborach prezydenckich w 2010, zajmując czwarte miejsce z wynikiem blisko 7% głosów. Ugrupowanie w tym samym roku wprowadziło swoich przedstawicieli do większości rad obwodowych[5], stając się drugą po Batkiwszczynie najpopularniejszą wówczas partią opozycyjną.

Front Zmian zaczął pozyskiwać nowych polityków, przyłączyła się do niego grupa deputowanych VI kadencji (m.in. Mykoła Martynenko, Roman Zwarycz i Roman Tkacz)[6]. Nawiązała też bliską współpracę z partią Za Ukrainę! Wjaczesława Kyryłenki[7].

Ugrupowanie podjęło też rozmowy mające na celu jednoczenie opozycji. Zmiany w ordynacji wyborczej wykluczające możliwość startu w ramach koalicji spowodowały, że Front Zmian zdecydował się wystartować z listy wyborczej Batkiwszczyny w wyborach parlamentarnych w 2012 – na ogłoszonej liście krajowej kandydatów Arsenij Jaceniuk znalazł się na 2. miejscu[8]. W 2013 ugrupowanie przyłączyło się do Batkiwszczyny.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Про реєстрацію Політичної партії "Народна трудова партія" (ukr.). minjust.gov.ua. [dostęp 2014-08-16].
  2. "Народна трудова партія" заявила про зміну назви та мети діяльності (ukr.). minjust.gov.ua. [dostęp 2014-08-16].
  3. Статут партії (ukr.). frontzmin.ua. [dostęp 2012-08-04].
  4. Про партію (ukr.). frontzmin.ua. [dostęp 2012-08-04].
  5. Результати виборів до обласних і міських рад (ukr.). pravda.com.ua, 8 listopada 2010. [dostęp 2012-08-04].
  6. Яценюк дістав собі чотирьох депутатів (ukr.). pravda.com.ua, 8 września 2011. [dostęp 2012-08-04].
  7. Кириленко об'єднався з Яценюком (ukr.). pravda.com.ua, 22 grudnia 2011. [dostęp 2012-08-04].
  8. Тимошенко, Яценюк, Гриценко, Турчинов і Луценко очолили об'єднану опозицію (ukr.). un.ua, 30 lipca 2012. [dostęp 2012-08-04].