Frycz (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Frycz (Fritsch) – herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

W słup na polach złotym i błękitnym – kolumna srebrna na piedestale z korynckim kapitelem, między dwoma wspiętymi kozłami: srebrnym z prawej, czarnym z lewej strony.

Klejnot: kolumna z godła z kozłem złotym po stronie lewej.

Labry błękitne, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Rodzina, pochodząca z Saksonii, osiadła w Polsce za króla Stanisława Augusta; z niej Karol-Abraham otrzymał tytuł baronowski w Saksonii. W roku 1768 otrzymał przywileje szlachty polskiej, a w r. 1775 indygenat. Rodzina wygasła po bezpotomnie zmarłym Gustawie w 1827 r.[1] .

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

Frycz, Fritsch [2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. S. J. Starykoń-Kasprzycki red.: Polska encyklopedja szlachecka. T. I. Warszawa: Instytut Kultury Historycznej, 1935, s. 318.
  2. Tadeusz Gajl, Herbarz Polski – [dostęp 13.08.2017]