Fryderyk Wilhelm Kettler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fryderyk Wilhelm Kettler
Ilustracja
Herb
Kettler
Książę Kurlandii i Semigalii
Rodzina

Kettlerowie

Data i miejsce urodzenia

19 lipca 1692
Mitawa

Data śmierci

22 stycznia 1711

Ojciec

Fryderyk Kazimierz Kettler

Matka

Ludwika Karolina Honhenzolern

Żona

Anna Iwanówna

Fryderyk Wilhelm Kettler niem. Friedrich Wilhelm Kettler (ur. 19 lipca 1692, zm. 22 stycznia 1711 Kipene (Kippingshof) w Ingermanii) – książę Kurlandii i Semigalii w latach 1698-1711, lennik Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Fryderyka Kazimierza Kettlera i Elżbiety Zofii Hohenzollern. Tron kurlandzki objął w wieku 6 lat. O regencję nad małoletnim chłopcem wybuchł spór pomiędzy jego matką, stryjem Ferdynandem Kettlerem a stanami kurlandzkimi. Zgodnie z Formula Regiminis w przypadku małoletności władcy regencję miała sprawować Rada Książęca (Oberrat). Jednakże książę Ferdynand będący w dobrych relacjach z królem Augustem II Mocnym, 18 stycznia 1698 roku uzyskał edykt wyznaczający go regentem. W sprawę wmieszał się dodatkowo wuj Fryderyka- Fryderyk III elektor brandenburski, który wymógł na królu polskim ustanowienie matki księcia-współregentką i powierzając jej wychowanie syna. W 1701 roku w wyniku klęski wojsk koalicji księstwo zajęły wojska króla Karola XII. W następstwie najazdu szwedzkiego Fryderyk wraz z matką uciekł do Berlina. Był świadkiem koronacji swojego wuja Fryderyka I na króla Prus w Królewcu. Otrzymał też Order Orła Czarnego. Identycznie jak ojciec studiował też na Uniwersytecie w Erlangen. W wieku 15 lat napisał historię domu Hohenzollernów (druk 1707 r.). W wyniku porozumienia (1709) Fryderyka I i Piotra Wielkiego Fryderyk Wilhelm miał powrócić z wygnania na tron kurlandzki po zaślubieniu Anny Romanowej. Do Kurlandii Fryderyk Wilhelm powrócił w maju 1710 r. Podjął wysiłki na rzecz odbudowy księstwa oraz ustanowił jedyny order kurlandzki „Ordre de la Reconaissance”. 13 czerwca 1710 roku przedstawiciele księcia zawarli z Rosją sojusz, który przypieczętowało małżeństwo księcia z Anną Romanową zawarte 11 listopada 1710 r. w Petersburgu.[1] Zmarł 21 stycznia 1711 roku w czasie powrotu z Rosji stając się ofiarą szalejącej wówczas zarazy. Pochowano go w Mitawie. Śmierć obiecującego władcy zapoczątkowała okres uzależnienia Kurlandii od Rosji, trwającej do końca istnienia księstwa. Jego następcą został ostatni żyjący z Kettlerów- stryj Ferdynand, który jednak w wyniku konfliktu ze stanami nigdy nie objął władzy w księstwie, rządząc poprzez instrukcje wysyłane z Gdańska, w którym przebywał. Anna Romanowa- wdowa po księciu przybyła do Kurlandii aby odebrać pokaźną oprawę wdowią, przyrzeczoną w umowie ślubnej. Wobec niemożności jej uzyskania-kraj był wyniszczony po wojnie-pozostała w Kurlandii a wraz z nią Piotr Bestużew-od tej pory faktyczny władca Kurlandii z ramienia cara Piotra I.[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chapter 9 The Great Northern and Russian Influence in Courland until 1737, [w:] Alexander Valdonis Berkis, A History of the Duchy of Courland (1561-1795), 1954, s. 235-238.
  2. Gustaw Manteuffel, Zarysy z dziejów krain dawnych inflanckich, czyli Inflant właściwych (tak szwedzkich jako i polskich), Estonii z Ozylią, Kurlandii i Ziemi Piltyńskiej, Krzysztof Zajas (red.), Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2007, s. 209-210.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Przyboś, Fryderyk Wilhelm [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 7, Kraków 1958, s. 166-167 [1]
  • Gustaw Manteuffel, Zarysy z dziejów krain dawnych inflanckich, czyli Inflant właściwych (tak szwedzkich jako i polskich), Estonii z Ozylią, Kurlandii i Ziemi Piltyńskiej, wstęp, red. i oprac. tekstu Krzysztof Zajas, Kraków : Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas 2007, s. 209-210.
  • Alexander Valdonis Berkis, A History of the Duchy of Courland (1561-1795), 1954, s. 229-239.