Fu (kana)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fu w hiraganie.
Fu w katakanie.
Bu w hiraganie.
Bu w katakanie.
Pu w hiraganie.
Pu w katakanie.

Fu – dwudziesty ósmy znak japońskich sylabariuszy hiragana (ふ) i katakana (フ). Reprezentuje on sylabę fu. Pochodzi bezpośrednio od znaku 不 (obydwie wersje).

Mimo że znak ten zaczyna się w transkrypcji Hepburna na literę F, to w rządowej transkrypcji Kunrei znak ten w alfabecie łacińskim zapisuje się jako hu. Z tego powodu znak ten należy do grupy H i jak każda sylaba z tej grupy fu może ulec udźwięcznieniu na 2 sposoby. Po dodaniu do obydwu wersji dakuten (ぶ i ブ) znak wymawia się jak bu, natomiast jeśli dopisze się do niego handakuten (ぷ プ) to jest wymawiany jak pu. Warto dodać, że w dawnej japońszczyźnie znak fu był wymawiany jak pu nawet jeśli nie było przy nim dakuten.

Dodatkowo znak fu w wersji z katakany jest używany w kombinacjach z pomniejszonymi znakami samogłosek oraz ya, yu i yo do tworzenia sylab nieistniejących w języku japońskim np. ファ (fa). Pomniejszonej wersji znaku pu (ㇷ゚) używa się w języku ajnoskim by oznaczyć dźwięk p bez samogłoski.

Bibliografia[edytuj]