Fucking Åmål

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fucking Åmål
Fucking Åmål
Gatunek dramat
Data premiery 23 października 1998 (świat)
1 czerwca 2001 (Polska)
Kraj produkcji  Szwecja
Język szwedzki
Czas trwania 89 min
Reżyseria Lukas Moodysson
Scenariusz Lukas Moodysson
Główne role Alexandra Dahlström, Rebecka Liljeberg, Erica Carlson, Mathias Rust
Muzyka Per Gessle, Håkan Hellström
Zdjęcia Ulf Brantås
Scenografia Heidi Saikkonen, Lina Strand
Produkcja Lars Jönsson
Dystrybucja Carisma Entertainment Group
Budżet 9 mln koron szwedzkich
Nagrody
1999: Guldbagge, nagrody w Karlovych Varach

Fucking Åmål – pełnometrażowy film szwedzkiego reżysera Lukasa Moodyssona z roku 1998. Film odbił się szerokim echem w Szwecji, zarabiając ponad 50 mln koron[1]. Został także ciepło przyjęty przez krytyków, którzy uznali film za "autentyczny" i "czarujący"[2]; został zgłoszony przez jury Guldbagge jako szwedzki kandydat do Oscara.

Tytuł[edytuj | edytuj kod]

Tytuł filmu jest mieszanką słów z dwóch różnych języków: angielskiego fuck, oznaczającego pieprzyć, i Åmål – nazwy szwedzkiej miejscowości, w której rozgrywa się akcja filmu. Pierwotnie tytuł miał brzmieć inaczej, jednak ostatecznie reżyser zdecydował się nazwać film właśnie tak (jedna z bohaterek kilkakrotnie wypowiada słowa fucking Åmål, od których wzięła się nazwa). W niektórych krajach zmieniono nazwę filmu, np. w Kanadzie i USA film nosi tytuł Show Me Love (pokaż mi miłość), w Czechach Láska je láska (miłość to miłość), w Niemczech Raus aus Åmål (wynocha z Åmål), w Hiszpanii Descubriendo el amor (odkrycie miłości), w Brazylii Amigas de colegio (szkolne przyjaciółki – nie da dokładnie odwzorować się polskiej wersji tego tytułu: słowo przyjaciółka użyte jest tutaj w znaczeniu dziewczyna, partnerka), w Turcji Sev beni, a w PeruAmor rebelde.

Popularność filmu[edytuj | edytuj kod]

Film niespodziewanie okazał się wielkim sukcesem. Jednym z głównych tego czynników jest zapewne jego uniwersalizm, a także gra aktorska, reżyseria oraz scenariusz. Historia opowiedziana w filmie porusza ludzi na całym świecie, osobom sceptycznie odnoszącym się do homoseksualizmu uświadamia, że to nic złego, że każdy ma prawo do miłości. W jednym z wywiadów reżyser przyznał, że spotkał się z osobami mówiącymi mu, iż są przeciwne homoseksualizmowi, jednak jego film bardzo ich poruszył, bardzo im się podobał[potrzebny przypis].

Władze Åmål nie były do końca przekonane, czy osadzenie akcji filmu o lesbijkach w ich mieście to dobry pomysł, jednak gdy film zdobył rozgłos i sławę, a ludzie dowiedzieli się, że gdzieś w Szwecji istnieje miasteczko Åmål, a co za tym idzie, zwiększyły się jego wpływy, przy wjeździe postawiono tablicę z napisem: Witajcie w fucking Åmål.

Reżyser został uhonorowany wieloma nagrodami – w Szwecji zdobył wszystkie cztery najważniejsze nagrody szwedzkiego przemysłu filmowego Guldbagge Awards 1999 – najlepszy film, reżyser, scenariusz oraz najlepsze aktorki (ex aequo – Alexandra Dahlström i Rebecka Liljeberg).

Film zdobywał także liczne wyróżnienia na europejskich festiwalach. Nagrody przyznawało mu nie tylko jury, ale i widzowie, m.in.: MFF Karlove Vary 1999 – nagroda publiczności i specjalna nagroda jury dla Lukasa Moodyssona; Norwegian International Film Festival 1999 – nagroda dla najlepszego filmu zagranicznego, ponadto film był nominowany do Europejskich Nagród Filmowych w kategorii najlepszy film roku 1999. Film zdobył także dwie nagrody w Berlinie (w tym nagrodę Teddy), triumfował również na Flanders International Film Festival.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada historię nieszczęśliwej miłości Agnes i jej o dwa lata młodszej koleżanki ze szkoły, Elin. Matka Agnes wydaje przyjęcie z okazji jej szesnastych urodzin, jednak przez przypadek zjawiają się na nim tylko Elin i jej siostra, Jessika. Wskutek głupiej młodzieńczej zabawy Elin całuje Agnes. To z pozoru błahe wydarzenie zapoczątkowuje lawinę wydarzeń. Po wielu moralnych i uczuciowych rozterkach oraz doświadczeniach głównych bohaterek, film kończy się jednak happy endem: obie dziewczyny uświadamiają sobie, że się kochają i wyznają sobie miłość i nie zamierzają kryć się ze swoją orientacją nawet za cenę napiętnowania – Elin bez ogródek od razu oświadcza całej szkole: Oto ja, a to moja dziewczyna. Przepraszam, teraz idziemy się pieprzyć.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Show Me Love, Business Info, IMDB, data dostępu: 2011-08-27
  2. Show Me Love, Rotten Tomatoes, data dostępu: 2011-08-27

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]