Fundacja Prasowa „Solidarność”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fundacja Prasowa „Solidarność”fundacja założona 15 marca 1990 przez ówczesnego senatora i redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność Jarosława Kaczyńskiego, Marię Stolzman, Sławomira Siwka, Krzysztofa Czabańskiego, Macieja Zalewskiego oraz Bogusława Hebę; statutowym celem fundacji było prowadzenie i wspieranie działalności edytorskiej, prasowej i poligraficznej.

Historia i cele[edytuj]

Pierwszym prezesem Fundacji został Sławomir Siwek, natomiast przewodniczącym Rady Fundacji – Jarosław Kaczyński. Wszyscy jej fundatorzy (założyciele) wnieśli wkłady, po 300 tys. zł (30 PLN)[1].

W maju 1991 na żądanie Jarosława Kaczyńskiego (pełniącego wtedy funkcję ministra stanu i szefa kancelarii prezydenta Lecha Wałęsy) fundacja nabyła od Skarbu Państwa w trybie bezprzetargowym lub płacąc relatywnie niskie kwoty „Express Wieczorny” oraz prawa wieczystego użytkowania kilku działek wraz z czterema nieruchomościami w pobliżu ścisłego centrum Warszawy:

  • Nowogrodzka 84/86 (ówczesna siedziba zakładów graficznych, obecna siedziba partii politycznej Prawo i Sprawiedliwość i biura poselskiego Jarosława Kaczyńskiego),
  • Al. Jerozolimskie 125/127 (ówczesna siedziba „Ekspressu Wieczornego”),
  • Srebrna 16 (ówczesna siedziba zakładów graficznych),
  • Ordona 3 (ówczesna siedziba zakładów graficznych)

po likwidowanym koncernie RSW „Prasa-Książka-Ruch” z czasów PRL (likwidatorem koncernu był Krzysztof Czabański), co spotkało się z zarzutem uwłaszczenia się Jarosława Kaczyńskiego oraz polityków partii Porozumienie centrum na majątku państwowym.

Za całość fundacja płaciła 4.200.000 PLN (42 mld ówczesnych starych złotych) pochodzących głównie z państwowego banku BPH, który dofinansowywał fundację (wraz ze spółką Telegraf). Równocześnie fundacja podnajmowała biura (wynajmowane od gminy) bankowi BPH. Różnica czynszów będąca przychodem fundacji wynosiła miesięcznie około 16.800 PLN. Bank opłacał czynsz za 12 lat z góry.

Fundacja planowała stworzyć własny koncern mediowy. Po kilku latach budynki i prawa wieczystego użytkowania działek zostały wniesione aportem przez Fundację do nowych spółek (m.in. Srebrna S.A. obecnie Srebrna Sp. z o.o.) utworzonych przez ten sam krąg osób, które zakładały Fundację. Udziały w spółkach stanowiły kapitał założycielski nowych fundacji: Nowe Państwo i Solidarna Wieś. Podstawą funkcjonowania spółek był najem. Działalność fundacji polegała na dotowaniu niszowych i niskonakładowych tygodników: „Nowe Państwo” (jej pierwszym wydawcą była Srebrna S.A.) oraz „Obserwator” (tygodnik dla rolników)[1].

Po sprzedaży ww. nieruchomości Fundacji pozostał tylko parking przy Nowogrodzkiej 84/86, z którego osiągała rocznie ok. 200 tys. zł zysku.

10 września 1991 (tuż przed wyborami do Sejmu) Fundacja, łamiąc własny status, udzielała pożyczki Porozumieniu Centrum w wysokości 8 mld starych złotych (800.000 PLN).

4 października 1991 Sejm przyjmował ustawę dotyczącą budownictwa mieszkaniowego, w myśl przepisów której fundacja uzyskała prawo do dzierżawy wieczystej budynków przy Al. Jerozolimskich, ul. Nowogrodzkiej, Srebrnej i Ordona. Ustawa przygotowana została w Ministerstwie Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, kierowanym przez ówczesnego wiceprezesa Porozumienia Centrum Adama Glapińskiego.

W czerwcu 1993 ówczesny prezes fundacji Sławomir Siwek i ówczesny szef Biura Organizacyjnego PC Przemysław Gosiewski oświadczali, że w lipcu 1991 fundacja i Porozumienie Centrum zawarły ustną umowę, która gwarantuje PC prawo wskazania kandydata na redaktora naczelnego „Expressu Wieczornego” i określania linii programowej gazety.

W lipcu 1993 fundacja sprzedała „Express Wieczorny” szwajcarskiej spółce Marquard. Wcześniej przekazane Porozumieniu Centrum prawo mianowania redaktora naczelnego zostały wycenione w ramach tej transakcji na 9,1 miliarda starych złotych (910.000 PLN).

19 lipca 1993 Rada Fundacji pod przewodnictwem Jarosława Kaczyńskiego przyjmował uchwałę stwierdzającą, że Porozumienie Centrum oddało pożyczkę z procentami.

W 1993 prokurator przedstawił Kaczyńskiemu, Czabańskiemu i Siwkowi zarzuty nielegalnego finansowania PC przez Fundację. Sprawa za względów formalnych została umorzona w 2000.

W 1995 Fundacja zostaje głównym udziałowcem w nowo powstałej spółce „Srebrna”.

W lutym 2010 Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał decyzję prokuratury z grudnia 2009, na mocy której umorzono śledztwo w sprawie nieprawidłowości przy procedurze uwłaszczania majątku RSW Prasa Książka Ruch[2].

W 2012 roku Fundacja Prasowa „Solidarność” została postawiona w stan likwidacji[3]. Jako powód podano „wyczerpanie środków finansowych”. Majątek Fundacji, m.in. spółka Srebrna Sp. z o.o. należy do Instytutu im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Śledztwo ws. siedziby PiS ostatecznie umorzone. W: 2 [on-line]. 2010-02-22.