Fundusz sekurytyzacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fundusz sekurytyzacyjny – szczególny typ funduszu inwestycyjnego zamkniętego, który poprzez emisję certyfikatów inwestycyjnych gromadzi środki na nabycie wierzytelności, w tym wierzytelności finansowanych ze środków publicznych.

Fundusze sekurytyzacyjne mogą być utworzone jako fundusze standaryzowane lub niestandaryzowane. Różnica między nimi polega na tym, że fundusz standaryzowany jest tworzony z mocy ustawy jako fundusz z wydzielonymi subfunduszami[1], zaś fundusz niestandaryzowany może być tworzony jako fundusz z wydzielonymi subfunduszami opcjonalnie[2]. Na funduszu standaryzowanym i niestandaryzowanym spoczywają także różne wymogi dotyczące lokowania środków w wierzytelności[3].

Ponadto uczestnikami funduszu niestandaryzowanego mogą być wyłącznie osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Osoby fizyczne mogą być uczestnikami takiego funduszu tylko wtedy, kiedy taką możliwość przewiduje jego statut, a cena certyfikatu inwestycyjnego nie jest mniejsza niż równowartość w złotych 40 000 euro.

Fundusze sekurytyzacyjne poddane są ścisłym ograniczeniom inwestycyjnym, które stanowią, że poza wierzytelnościami, fundusze te mogą lokować aktywa wyłącznie w:

Przypisy

  1. Art. 185 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546)
  2. Art. 187 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych
  3. Art. 185 ust. 4-5 i Art. 187 ust. 3-4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

Bibliografia[edytuj]

  • Jan Czekaj: Rynki, instrumenty i instytucje finansowe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15297-0.