Funeral doom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Funeral doom
Pochodzenie death doom metal
Czas i miejsce powstania 1991 Finlandia
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja, keyboard, syntezator

Funeral doom metal – ekstremalny podgatunek metalu - jeden z najcięższych i najwolniejszych. Ewoluował z death doom metalu na przełomie lat 80. i 90. XX wieku, a w pierwszej połowie lat 90. ustaliły się jego kryteria.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Funeral doom charakteryzuje się bardzo wolnym, wręcz ekstremalnym, tempem, sięgającym nawet 20 uderzeń na minutę, bardzo ciężkim brzmieniem i depresyjnym klimatem. Utwory mają wywoływać poczucie pustki, melancholii, nicości, smutku, a nawet strachu i przypominać o śmierci. Wokal głównie growlowy, rzadko spotykamy czysty wokal. W utworach mogą występować elementy muzyki chóralnej, klasycznej i dark ambientu. Niektóre utwory mogą być wyłącznie muzyką metalową, a inne wyłącznie wykonane z zasadami muzyki klasycznej i w niczym nie przypominać utworów muzyki metalowej, a mimo to należą do tego gatunku. Utwory są długie - przeciętnie wynoszą około 10 minut, najdłuższe trwają prawie godzinę, dlatego na niektórych albumach znajduje się tylko jeden utwór. Teksty głównie dotyczą śmierci, marności, przemijania. Na okładkach przeważnie symbolika śmierci, cmentarze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym oficjalnym albumem, który przynależy do tego gatunku, było demo "Fhtagn-Nagh Yog-Sothoth" zespołu Thergothon, który został wydany w listopadzie 1991 roku. Wcześniej, w tym samym roku, zostało stworzone nieoficjalne demo tego zespołu "Dancing in the Realm of Shades", które także było nagrane w klimatach funeral doom metalu. Jednak historia tego gatunku sięga drugiej połowy lat 80., gdy zespoły eksperementowały celem stworzenia nowego, własnego stylu gry. Za kamień węgielny funeral doom metalu można uznać takie doom metalowe albumy jak: Erupted Evil z 1989 roku zespołu Necro Schizma, Into Darkness z 1990 roku zespołu Winter, In Memorium z 1990 roku zespołu Cathedral oraz album Odes z 1991 roku grupy Mordor, który posiada znaczne naleciałości black metalu. Znacznie zwolniony death doom metal w tym czasie nazywano slow death doom. W Polsce pionierami gatunku była grupa Gallileous z Wodzisławia Śląskiego, która to wzorowała się m.in. na wyżej wymienionym zespole Necro Schizma. Wydane przez nich, w 1992 roku, demo Doomsday było jednym z pierwszych oficjalnych albumów funeral doom metalu na świecie.