Funkcja dielektryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Funkcja dielektryczna, funkcja dielektryczna liniowej odpowiedzi układu jest definiowana w fizyce materii skondensowanej jako stosunek podłużnej indukcji elektrycznej do podłużnego pola elektrycznego w granicy znikającego ładunku domieszek (dla podkreślenia tego mówi się czasem o funkcji dielektrycznej liniowej odpowiedzi)

gdzie jest funkcją dielektryczną, jest gęstością ładunku domieszek, są składowymi podłużnymi do wektora składowymi transformat Fouriera odpowiednio indukcji pola elektrycznego i natężenia pola elektrycznego.

Teoria liniowej odpowiedzi zakłada istnienie ładunku domieszek o gęstości oraz ładunek ekranujący (odpowiedź układu) . W takim wypadku funkcja dielektryczna przyjmuje postać

gdzie oznaczają odpowiednie transformaty Fouriera gęstości ładunków. Wtedy całkowity potencjał będzie miał postać

.

Zobacz też[edytuj]