Funkcja fazowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Funkcja fazowa – funkcja (indykatrysa rozpraszania) opisująca rozkład kątowy radiancji promieniowania rozproszonego na danym obiekcie.

Funkcja fazowa jest na ogół znormalizowana do :

gdzie:

  • jest funkcją fazową zależną od kąta rozpraszania ,
  • jest kątem bryłowym.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Funkcja fazowa w przypadku rozpraszania na cząstkach dużo mniejszych od długości fali w przybliżeniu Rayleigha) ma postać:

.

W przypadku rozpraszania na cząstkach porównywalnych z długością fali często stosuje się model Henyey-Greensteina. Funkcja fazowa w tym przypadku jest parametryzowana poprzez parametru asymetrii g

.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Liou, Kuo-Nan, An introduction to atmospheric radiation, Amsterdam ; Boston : Academic Press, 2002, 583 p., International geophysics series, v.84, ​ISBN 0-12-451451-0​.
  • Petty, Grant W, A first course in atmospheric radiation (2nd Ed.), Madison, Wisconsin : Sundog Pub., 2006, 472 p., ​ISBN 0-9729033-1-3
  • Stephens, Graeme L., Remote sensing of the lower atmosphere : an introduction, New York, Oxford University Press, 1994, 523 p. ​ISBN 0-19-508188-9​.
  • Thomas, Gary E.and Knut Stamnes, Radiative transfer in the atmosphere and ocean, Cambridge, New York, Cambridge University Press, 1999, 517 p., ​ISBN 0-521-40124-0​.