Przejdź do zawartości

Funkcja zespolona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Funkcja zespolona – funkcja o przeciwdziedzinie zawartej w zbiorze liczb zespolonych[1].

Teoria funkcji zespolonych stanowi osobny dział analizy matematycznej[2], nazywany analizą zespoloną. Podobnie jak w przypadku funkcji zmiennych rzeczywistych, rozważa się też funkcje wielu zmiennych zespolonych.

Funkcje zespolone stosuje się do opisu zjawisk ewoluujących jednocześnie w czasie i przestrzeni.

Pierwszy systematyczny opis algebry funkcji zespolonych podał Augustin Louis Cauchy, francuski matematyk z XIX wieku[3].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Rasiowa 2004 ↓, s. 42.
  2. funkcje zespolone, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-03-20].
  3. Jahnke 2003 ↓, s. 214-219.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]