Funkcjonalność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Funkcjonalność – zbiór atrybutów urządzenia, oprogramowania lub systemu, określających zdolność do dostarczenia funkcji zaspokajających wyznaczone i zakładane potrzeby, podczas używania w określonych warunkach.

Norma ISO 9126 definiuje 5 podcharakterystyk funkcjonalności w modelu jakości oprogramowania[1]:

  • odpowiedniość (suitability)
  • dokładność (accuracy)
  • współdziałanie (interoperability)
  • bezpieczeństwo (security)
  • zgodność (functionality compliance)

Określenie to jest czasami błędnie używane zamiast słowa użyteczność. Powodem jest angielskie znaczenie słowa usability, dosłownie tłumaczonego jako użyteczność. Określenie usability odnosi się do łatwości obsługi, wydajności i satysfakcji odczuwanej z użytkowania danego urządzenia, programu, strony itp. Wysoka użyteczność/funkcjonalność oznacza łatwości obsługi i nauki, a także przyjemnego użytkowania oraz naprawy popełnionych błędów. Funkcjonalność natomiast dosłownie tłumaczona z angielskiego, to liczba dostępnych funkcji, możliwości itp., które nie muszą ułatwiać obsługi[2].

Określenie funkcjonalność bywa również błędnie używane zamiast słowa funkcja[3].

Zobacz też[edytuj]

Strony ujednoznaczniające:

Przypisy

  1. ISO 9126 Software Quality Model. [dostęp 2012-12-06].
  2. Ewa Głowacka. Kryteria i wskaźniki oceny jakości europejskich internetowych serwisów tematycznych. „ZAGADNIENIA INFORMACJI NAUKOWEJ”, s. 16, 2007. Wydawnictwo SBP. ISSN 0324-8194. 
  3. Magda: Funkcja a funkcjonalność. 2011-07-04. [dostęp 2013-06-27].

Bibliografia[edytuj]