Furtian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Furtianzakonnik będący odźwiernym (klucznikiem) klasztoru[1], posiadający klucze do furty klasztornej oraz nadzorujący i pilnujący porządku przy wchodzeniu i wychodzeniu z niego. Każdy zakon ma ściśle określone reguły, kto może wchodzić lub opuszczać mury klasztorne.

W zakonach męskich funkcję tę pełni brat furtian, a w zakonach żeńskich siostra furtianka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Furtian w internetowym Słowniku języka polskiego PWN (sjp.pwn.pl).