Furtian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Furtianzakonnik będący odźwiernym (klucznikiem) klasztoru[1], posiadający klucze do furty klasztornej oraz nadzorujący i pilnujący porządku przy wchodzeniu i wychodzeniu z niego. Każdy zakon ma ściśle określone reguły, kto może wchodzić lub opuszczać mury klasztorne.

W zakonach męskich funkcję tę pełni brat furtian, a w zakonach żeńskich siostra furtianka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać furtian [w:] Słownik języka polskiego PWN [online] [dostęp 2022-02-14].