Géza Fejér
| |||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
20 kwietnia 1945 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 listopada 2025 | ||||||||||||||||||
| Wzrost |
192 cm | ||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Géza Fejér (ur. 20 kwietnia 1945 w Budapeszcie[1], zm. 12 listopada 2025 tamże[1][2]) – węgierski lekkoatleta dyskobol, medalista mistrzostw Europy.
Zwyciężył w rzucie dyskiem oraz w pchnięciu kulą na 1. europejskich igrzyskach juniorów w 1964 w Warszawie[3]. Na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie odpadł w eliminacjach rzutu dyskiem oraz pchnięcia kulą[4]. Dwukrotnie zwyciężał w półfinałach pucharu Europy[5]. Zajął 5. miejsce w finale Pucharu Europy w 1967 w Kijowie[6]. Na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach zajął w finale rzutu dyskiem 10. miejsce[7].
Na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach Fejér zdobył brązowy medal[8]. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium zajął 5. miejsce[1], a na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie – 9. miejsce[9].
Sześć razy poprawiał rekord Węgier w rzucie dyskiem, doprowadzając go do wyniku 66,92 m (3 lipca 1971, Budapeszt)[10]. Jest to również jego rekord życiowy.
Fejér był mistrzem Węgier w rzucie dyskiem w latach 1964, 1966, 1967, 1971–1973, 1975 i 1979[11][12]. W 1976 został halowym mistrzem kraju w pchnięciu kulą[13].
Był zawodnikiem Honvédu Budapeszt.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Géza Fejér [online], Olympedia [dostęp 2025-12-11] (ang.).
- ↑ Elhunyt Fejér Géza olimpiai ötödik diszkoszvető
- ↑ European Junior Championships 1964 [online], wjah.co.uk [dostęp 2016-02-25] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-31] (ang.).
- ↑ Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 525, 526 [dostęp 2020-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
- ↑ European Cup Semi-Finals [online], GBRAthletics.com [dostęp 2011-10-02] (ang.).
- ↑ Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984, s. 198.
- ↑ Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 533 [dostęp 2020-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
- ↑ Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 540–541 [dostęp 2020-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
- ↑ Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 548–549 [dostęp 2020-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
- ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 130.
- ↑ Lista mistrzów Węgier w lekkoatletyce (rzuty mężczyzn) [online] [dostęp 2011-10-02] (węg.).
- ↑ Hungarian Championships [online], GBRAthletics.com [dostęp 2011-10-02] (ang.).
- ↑ Hungarian Indoor Championships [online], GBRAthletics.com [dostęp 2011-10-02] (ang.).
|
