Górówka boruta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Górówka boruta
Erebia ligea
L.
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Podgromada

uskrzydlone

Rząd

motyle

Podrząd

motyle dzienne

Rodzina

rusałkowate

Podrodzina

oczennicowate

Rodzaj

Erebia

Gatunek

górówka boruta

Górówka boruta (Erebia ligea) – gatunek motyla z rodziny rusałkowatych.

Występowanie
W Polsce tylko na południu oraz na północ od Olsztyna. Występuje w świetlistych lasach, śródleśnych polanach, na obrzeżu lasów i na drogach leśnych.
Opis
Rozpiętość skrzydeł 37-45 mm. Przednie odnóża są silnie skrócone, siada na 2 parach odnóży. Górna powierzchnia skrzydeł czarnobrązowa z przepaską, samica ma przepaskę żółtomiodową, samiec pomarańczową. Na pierwszej parze skrzydeł występują 4 pary czarnych oczek z białą kropką w środku; 3 oczka są duże, 1 małe (czasami go brak). Na tylnej parze skrzydeł występują podobne oczka, z tym, że u samca są ich 3 pary, u samicy 5 par. Na spodniej powierzchni tylne skrzydła są ciemnobrązowe i mają białą przepaskę. Na brzegach skrzydeł czarno-białe frędzelki (zarówno u samca, jak i samicy).
Tryb życia
Postać dorosła występuje od lipca do sierpnia. Motyl lata nisko nad ziemią. Cykl rozwojowy trwa przeważnie 2 lata. Gąsienice odżywiają się liśćmi traw, głównie prosownicy rozpierzchłej i palusznika krwawego. Gąsienica żeruje powoli, w ciągu lata przechodzi 3-4 linienia. Zimuje na tej samej roślinie, na której żeruje. W następnym roku jeszcze żeruje, ale niedługo, po czym schodzi na ziemię, gdzie przeobraża się w brunatną poczwarkę. Na początku czerwca z poczwarki wylęga się dorosły motyl.
Spodnia strona skrzydeł

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]