Górecko Stare

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Górecko Stare
Szkoła podstawowa
Szkoła podstawowa
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat biłgorajski
Gmina Józefów
Liczba ludności (2011) 322[1]
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 23-460[2]
Poczta Józefów
Tablice rejestracyjne LBL
SIMC 0890519
Położenie na mapie gminy Józefów
Mapa lokalizacyjna gminy Józefów
Górecko Stare
Górecko Stare
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Górecko Stare
Górecko Stare
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Górecko Stare
Górecko Stare
Położenie na mapie powiatu biłgorajskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu biłgorajskiego
Górecko Stare
Górecko Stare
Ziemia50°31′18″N 22°59′35″E/50,521667 22,993056

Górecko Starewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Józefów[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 322 mieszkańców[1] i była szóstą co do wielkości miejscowością gminy Józefów.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Górecko Stare leży na pograniczu Roztocza i Kotliny Sandomierskiej. Miejscowość jest otoczona lasami Puszczy Solskiej. Wieś leży na północno-zachodnim krańcu gminy. Jest węzłem kilku dróg powiatowych: jedna biegnie w kierunku południowo-wschodnim z Panasówki przez Tereszpol do Majdanu Kasztelańskiego, dwie kolejne biegną na południe – jedna do siedziby gminy, miasta Józefów przez Brzeziny i Tarnowolę, a druga do Sigły przez Górecko Kościelne.

Turystyka i oświata[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś przebiega centralny rowerowy szlak turystyczny Roztocza (z Kraśnika do granicy z Ukrainą) oraz szlak krawędziowy czerwony (ze Zwierzyńca do Suśca). Znajduje się tu jedno ze źródeł rzeki Szum. W Górecku Starym działa szkoła podstawowa im. por. Konrada Bartoszewskiego ps. „Wir” i schronisko PTSM.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Górecko i wolniznę do niej Wolę Górecką założył w 1582 r. Andrzej Górka. W 1589 jak wskazuje zapis z rejestru poborowego był tu młyn, karczmę, browar, winnica, maziarnia, także niewielki zbiornik wodny. W roku 1593 wsie nabył Jan Zamoyski i włączył do Ordynacji Zamojskiej[5]. W roku 1668 do Woli Góreckiej sprowadzono franciszkanów nastąpiła wówczas zmiana nazw wsi Górecko na Górecko Stare a Wola Górecka na Górecko Kościelne. W 1808 r. wzniesiono tutaj dwór, w połowie XIX w. leśniczówkę, a w 1910 szkołę. W 1921 w Górecku Starym było 166 domów i 920 mieszkańców[5]. 24 czerwca 1943 r. hitlerowcy dokonali pacyfikacji wsi i zasiedlenia jej ludnością ukraińską, jednakże koloniści po kilku dniach opuścili miejscowość ze strachu przed licznymi tutaj polskimi oddziałami partyzanckimi (patrz: powstanie zamojskie). W 1944 Górecko Stare po raz kolejny było pacyfikowane za pomoc, jaką mieszkańcy okazywali partyzantom[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-08-05].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-23].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-23]. 
  5. a b c Wiesław Bondyra, Słownik historyczny miejscowości województwa zamojskiego, Lublin - Zamość 1993, oai:biblioteka.teatrnn.pl:8806 [dostęp 2019-03-07].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]