Górka Duchowna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°57′12″N 16°35′27″E

- błąd

38 m

WD

51°57'N, 16°36'E, 51°53'N, 16°37'E

- błąd

2300 m

Odległość

771 m

Górka Duchowna
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

leszczyński

Gmina

Lipno

Liczba ludności (2022)

471[1]

Strefa numeracyjna

65

Kod pocztowy

64-111[2]

Tablice rejestracyjne

PLE

SIMC

0372888

Położenie na mapie gminy Lipno
Mapa konturowa gminy Lipno, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Górka Duchowna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Górka Duchowna”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Górka Duchowna”
Położenie na mapie powiatu leszczyńskiego
Mapa konturowa powiatu leszczyńskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Górka Duchowna”
Ziemia51°57′12″N 16°35′27″E/51,953333 16,590833

Górka Duchownawieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Lipno, przy linii kolejowej Wrocław-Poznań.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od XI wieku wieś należała do benedyktynów z Lubinia. Wieś duchowna Górka Mnisza, własność opata benedyktynów w Lubiniu pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[3].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Górka Duchowna należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej[4]. Górka Duchowna należała do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiła siedzibę oddzielnego majątku o tej samej nazwie, który należał wówczas do Bojna[4]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Górka Duchowna liczyła 231 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 22 dymy (domostwa)[4].

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Górka Duchowna, po jej zniesieniu w gromadzie Lipno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

7 lipca 1957 odbył się we wsi pierwszy zjazd kolekcjonerów i miłośników znaków pocztowych o tematyce religijnej, co było znaczącym wydarzeniem w dziejach polskiej filatelistyki[5].

W 1895 w Górce Duchownej urodził się Tomasz Sobkowiak (zm. 1949), wiceprezydent Leszna, pierwszy powojenny prezydent Zielonej Góry.

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowym obiektem jest XIX-wieczny pałac (obecnie mieści się w nim szkoła) i otaczający go park. Majątek ten należał od końca XIX stulecia do niemieckiej rodziny Gustorfów (pomnik właściciela Maxa von Gustorfa znajduje się w parku). Wdowa Margaret von Gustorf w 1945 roku w związku z zakończeniem wojny uciekła do Niemiec, a majątek zostawiła pod opieką swoich pracowników. Następnie przejęty został przez państwo. W okolicy wsi znajduje się także przystanek kolejowy.

Sanktuarium i odpust[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się znane w regionie sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Corocznie w ostatnim tygodniu sierpnia odbywa się tu odpust maryjny, na który przybywają tysiące pielgrzymów. Zmarł tutaj błogosławiony Edmund Bojanowski, działacz społeczny i założyciel ochronek dla dzieci wiejskich. Na terenie sanktuarium znajduje się jego muzeum.

Coroczny odpust trwa 10 dni (sobota: rozpoczęcie Nieszporami, czuwanie przed obrazem Matki Bożej Pocieszenia; niedziela, dzień ludzi pracy; poniedziałek: dzień sióstr zakonnych i świeckich instytutów życia konsekrowanego; wtorek: dzień chorych; środa: papież i ojczyzna; czwartek: dzień kapłański; piątek: dzień dzieci; sobota: dzień Maryjny; niedziela: dzień szkolny; poniedziałek: dzień pamięci o zmarłych).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  1. "Górka Duchowna na przedwojennych pocztówkach i fotografiach" autor Łukasz Jędrzejewski
  2. "Górka Duchowna Sanktuarium Maryjne Wielkopolski" autor ks. Jan Glapiak

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-06].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 330 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 246.
  4. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 211.
  5. Bogdan Michalak, Przyczynek do dziejów klubu, w: Święty Gabriel. Informator Klubu Zbieraczy Znaków Pocztowych o Tematyce Religijnej przy Zarządzie Okręgowym Poznańskiego PZF, Poznań, wrzesień 1988, s. 4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]