Górno (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°50′50″N 20°49′37″E
- błąd 39 m
WD 50°49'59.9"N, 20°49'0.1"E
- błąd 14 m
Odległość 1801 m
Górno
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Górno
Liczba ludności  1500
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 26-008[1]
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0238871
Położenie na mapie gminy Górno
Mapa konturowa gminy Górno, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Górno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Górno”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Górno”
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa konturowa powiatu kieleckiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Górno”
Ziemia50°50′50″N 20°49′37″E/50,847222 20,826944

Górnowieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Górno[2][3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Górno.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Górno[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0238888 Bór część wsi
1066797 Górno-Osiedle część wsi
0238931 Królówka część wsi
0238948 Po Szosie część wsi
0238894 Rudki część wsi
0238902 Rzechty część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Górno wzmiankowane było w dokumentach już w 1400 roku pod nazwą Górne jako własność biskupów krakowskich (klucz kielecki). W 1844 spiskował tu przeciw zaborcom ks. Piotr Ściegienny, 20 lat później tutejsi chłopi brali udział w powstaniu styczniowym. Podczas II wojny światowej, 5 sierpnia 1944, hitlerowcy rozstrzelali 23 mieszkańców w odwecie za akcje partyzanckie. Zdarzenie to upamiętnia znajdujący się w miejscowości pomnik.

W latach 30. XX w. przez wieś przebiegała trasa kolejki z Kielc do Złotej Wody k. Łagowa[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 328 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. Mapa w skali 1:100 000 wydana nakładem Wojskowego Instytutu Geograficznego w latach 30. XX w., pas 44-45, słup 31-32, „Kielce”.