Gówniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gówniak
Gówniak, widok z góry
Gówniak, widok z góry
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Żywiecki
Wysokość 1617 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Gówniak
Gówniak
Ziemia49°34′32″N 19°32′21″E/49,575556 19,539167

Gówniak (również Główniak, Głowniak, Wołowe Skałki, 1617 m) – szczyt w Beskidzie Żywieckim, we wschodniej grani masywu Babiej Góry[1]. Jest on jednym z tzw. pięciu szczytów grzbietowych Babiej Góry i jest często mylnie brany przez turystów za właściwy szczyt Babiej Góry (zwłaszcza podczas mgły, kiedy ten ostatni jest niewidoczny)[2].

Masyw Babiej Góry, Gówniak wśród podpisanych szczytów

Nazwa Wołowe Skałki pochodzi od tego, że dawniej wypasano tutaj woły, nazwa Gówniak od ich odchodów. Występująca na niektórych mapach nazwa Główniak jest zdaniem W. Midowicza przekręceniem nazwy Gówniak i wyrazem fałszywej skromności[2].

Przez szczyt przebiegała kiedyś granica pomiędzy Galicją a Orawą, należącą do Królestwa Węgier. Od 1920 cały rejon pięciu szczytów grzbietowych należy do Polski (z przerwą na okres II wojny światowej). W okresie II wojny światowej biegła tędy granica słowacko-niemiecka, jej pozostałością są granitowe słupki z literami S i D (S – Slovensko, D – Deutschland). Słupki te zostały później obalone[2]. W 2012 wykorzystano je do budowy ścieżki turystycznej.

Szczyt Gówniaka tworzy dość wyraźne skaliste wypiętrzenie, a jego otoczenie zawalone jest głazami. Jest to tzw. rumowisko Babiej Góry[3]. Na rumowisku tym wiosną licznie białymi kwiatami zakwita sasanka alpejska[4].

Przez Gówniak prowadzi szlak turystyczny na główny szczyt Babiej Góry – Diablaka (fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego). Na szlaku tym powyżej Gówniaka znajdują się jeszcze dwa wypłaszczenia; Mały Garb Niżni (1660 m), Mały Garb Wyżni (1675 m) oraz znajdująca się tuż poniżej szczytu Diablaka płytka przełęcz Siodło Bończy (1715 m)[2].

Szlaki turystyczne[edytuj]

szlak turystyczny czerwony KrowiarkiSokolicaKępa – Gówniak – Diablak

Przypisy

  1. Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  2. a b c d Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  3. Mieczysław Klimaszewski. Osobliwości skalne w Beskidach Zachodnich. „Wierchy”, 1947. 
  4. Zbior. (red. Szafer Władysław): Babiogórski Park Narodowy (Zakład Ochrony Przyrody PAN, Wydawnictwa popularnonaukowe nr 22), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Kraków 1963