Gówno artysty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gówno artysty (wł. Merda d’artista) – znane dzieło sztuki konceptualnej, autorstwa włoskiego artysty Piera Manzoniego, którego inspiracją były prace Marcela Duchampa.

Kulisy powstania dzieła, jego wartość i zawartość[edytuj]

Twoja praca to gówno – podobna ta krytyczna wypowiedź ojca włoskiego artysty Piera Manzoniego nasunęła mu pomysł na nowe dzieło sztuki.[1] W odpowiedzi na tę zniewagę, w maju 1961 roku Manzoni zapakował swoje odchody do 90 ponumerowanych puszek. Każda zawierała po 30 gramów ekskrementów i była opatrzona etykietą z nazwą Gówno artysty (w języku włoskim, angielskim, francuskim i niemieckim), przy czym cały opis puszki brzmiał[2]:

Gówno artysty
Zawartość netto 30 gr
Zachowane w stanie świeżości
Wyprodukowano i zakonserwowano
w maju 1961

Należy zauważyć, że był to okres w twórczości Manzoniego, w którym tworzył on prace ukazujące związki, jakie zachodzą pomiędzy procesem tworzenia sztuki a tym, co tworzy i produkuje ludzki organizm; np. jedną z jego prac pochodzącą z tego okresu był Oddech artysty („Fiato d'Artista”) – seria balonów wypełnionych oddechem Manzoniego.

W późniejszym wywiadzie, jeden ze współpracowników Manzoniego, Agostino Bonalumi, twierdził, że w rzeczywistości puszki nie zawierają odchodów, lecz tynk[3]; natomiast dziewczyna Manzoniego, Nanda Vigo, która pomagała mu je produkować, stanowczo twierdziła, że naprawdę były to odchody. Wypowiedź Vigo była jednak kwestionowana przez brata i siostrę Manzoniego. Marszand z Blu Gallery w Mediolanie także twierdził, że czuł wyraźny zapach kału emanujący z puszki[4].

W 1961 Manzoni sprzedawał je za cenę ich wagi w złocie (wówczas ok. 37 dolarów, szuka; cena wahała się w zależności od rynku).[1] Ich obecną wartość można wycenić na ok. 30 500 euro (25 000-35 000 dolarów lub ok. 120 000 złotych).[5]

W późniejszym czasie pojawiły się nieudokumentowane pogłoski, jakoby w wyniku wewnętrznego ciśnienia i postępującej korozji metalu, część puszek eksplodowała lub zaczęła przeciekać.[1]

Kontrowersje[edytuj]

Dzieło wywołało gorącą dyskusję, trwającą praktycznie do dnia dzisiejszego, na temat granicy sztuki i dobrego smaku.

Na łamach prasy ukazało się wiele artykułów krytycznych. Oprócz artykułów szokujących sensacją (Tate Gallery ceni wyżej ekskrementy niż złoto)[6] ukazało się wiele artykułów zadających pytania o kondycję sztuki, moralność artysty (lub jej brak) i granicę sztuki, poza którą nie należy się już dalej posuwać (artykuły w rodzaju: Merda d’artista czy też może ta sztuka jest po prostu gówno warta)[7].

Przypisy

  1. a b c John Miller. Excremental Value. „Tate Etc”, 1 maj 2007. [dostęp 27 kwietnia 2016]. 
  2. przekład na język polski z oryginalnego opisu w języku angielskim:

    Artist's Shit
    Contents 30 gr net
    Freshly preserved
    Produced and tinned
    in May 1961

  3. Merde d'artiste: not exactly what it says on the tin, 13 czerwca 2007 (ang.)
  4. Chacun sa merde – film o właścicielach dzieł sztuki z całego świata (ang.)
  5. wg kursów z grudnia 2006
  6. The Tate values excrement more highly than gold (ang.)
  7. Merda d'Artista, or, You Call That Shit Art? (ang.)

Zobacz też[edytuj]