Götz Otto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Götz Otto
Wiedeń, 2009 r.
Wiedeń, 2009 r.
Data i miejsce urodzenia 15 października 1967
Dietzenbach, Niemcy
Zawód aktor
Lata aktywności od 1992
Strona internetowa
Götz Otto na Münchner Filmfest 2015

Götz Otto (ur. 15 października 1967 roku[1] w Dietzenbach[2]) – niemiecki aktor telewizyjny i filmowy[3].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Wychowywał się w Dietzenbach w kraju związkowym Hesja jako syn właścicieli piekarni. Po ukończeniu szkoły średniej w Offenbach am Main, w latach 1987-88 studiował teatrologię, politologię i filozofię na Wolnym Uniwersytecie Berlina. W latach 1988-89 uczęszczał na Uniwersytet Muzyczny i Sztuki Dramatycznej w Grazie (Universität für Musik und darstellende Kunst Graz), a w latach 1989-93 studiował aktorstwo w Otto-Falckenberg-Schule w Monachium.

Kariera[edytuj]

Występował w teatrach: Schillera w Berlinie (1991) i Royal Theatre w Monachium (1993-95). Po debiucie na kinowym ekranie w komedii Małe rekiny (Kleine Haie, 1992) u boku Kaia Wiesingera i Gedeona Burkharda, pojawił się w niewielkiej roli SS-manna w Płaszowie w dramacie wojennym Stevena Spielberga Lista Schindlera (Schindler's List,1993)[4]. Stał się znany na arenie międzynarodowej dzięki roli Stampera, asystenta Elliota Carvera (Jonathan Pryce), przeciwnika Jamesa Bonda w filmie Jutro nie umiera nigdy (Tomorrow Never Dies, 1997). Podczas przesłuchania do tej roli miał dwadzieścia sekund, aby się przedstawić. Otto, który ówcześnie miał zgolone włosy, zrobił to mówiąc: „Jestem wielki, jestem zły, jestem łysy, jestem Niemcem”[5]. Później zagrał autentyczną postać adiutanta Hitlera, SS−Sturmbannführera Ottona Günschego w uznanym przez krytyków dramacie wojennym Upadek (Der Untergang, 2004).

Okazjonalnie brał udział w wyścigach samochodowych. W 2007 roku ścigał się w niemieckiej Challenge Mini dla VIP-ów w Oschersleben, ale po dobrych wynikach w pierwszym wyścigu, podczas drugiego jego samochód wywrócił się[6]. Otrzymał kolejną szansę w konkursie Mini Challenge VIP Car, który odbył się podczas Grand Prix Niemiec 2008 w Hockenheim[7].

Wybrana filmografia[edytuj]

filmy fabularne[edytuj]

filmy TV[edytuj]

  • 1993: Dann eben mit Gewalt
  • 1993: Hochwürden erbt das Paradies jako jąkający się przyjaciel Matthiasa
  • 1994: Lauras Entscheidung
  • 1996: Impas (Gridlock) jako pan Dwa
  • 1996: Państwo Hart: Aż nas śmierć rozłączy (Hart to Hart: Till Death Do Us Hart) jako Heinrich
  • 1997: Die Friedensmission
  • 1997: Der Schutzengel jako Kai
  • 1998: Trzęsienie ziemi w Nowym Jorku (Earthquake in New York) jako detektyw Eric Steadman
  • 1999: Der blonde Affe jako komisarz Philipp Graf
  • 2004: Pierścień Nibelungów (Ring of the Nibelungs) jako król Thorkwin
  • 2015: Najpiękniejsze baśnie braci Grimm: Księżniczka Maleen (Prinzessin Maleen) jako Marschall Raimund

seriale TV[edytuj]

  • 1996: Telefon 110 (Polizeiruf 110)
  • 1996: Doppelter Einsatz jako Bernd Glowacz
  • 1996: SK Babies jako Michael Landis
  • 1997: Rosamunde Pilcher jako Giles Savours
  • 1997: Kommissar Schimpanski jako LKA-Beamter Lieb
  • 1997: Tatort (Miejsce zbrodni) jako Arnold von Brentano
  • 2007: Telefon 110 (Polizeiruf 110) jako Paul Reinhardt
  • 2009: Filary Ziemi (The Pillars of the Earth) jako Walter

dubbing[edytuj]

gry komputerowe[edytuj]

  • 1996: Shine - Die Angst hat einen Namen jako Wetherby Duke (głos)

Przypisy

  1. Götz Otto (niem.). FILMSTARTS.de. [dostęp 2016-03-27].
  2. Götz Otto (*1967) Portrait (niem.). KINO.de. [dostęp 2016-03-27].
  3. Götz Otto (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-03-27].
  4. Götz Otto (niem.). filmportal.de. [dostęp 2016-03-27].
  5. Interview (niem.). Filmreporter.de. [dostęp 2016-03-27].
  6. Götz Otto weiterer MINI-Promi (niem.). motorsport-total.com. [dostęp 2016-03-27].
  7. Die MINI CHALLENGE zu Gast bei der Formel 1. (niem.). automobilsport.com. [dostęp 2016-03-27].

Bibliografia[edytuj]