Günter von Wüllersleben

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Günter von Wüllersleben (zm. 3 lub 4 maja 1252 prawdopodobnie w Akce) – wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1250-1252.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził prawdopodobnie z Hesji z rodu, którego gniazdem była miejscowość Wüllersleben pod Stadtilm. Jako rycerz zakonny przebywał głównie w Palestynie. Znajdował się w gronie zaufanych współpracowników wielkich mistrzów: Hermana von Salzy i Henryka von Hohenlohe. Dzięki nim awansował co pozwoliło mu brać udział w tajnych misjach dyplomatycznych na rzecz zakonu. W 1244 roku przebywał w Prusach na służbie mistrza krajowego Poppo von Osterna. Günter von Wüllersleben na wielkiego mistrza krzyżackiego wybrany został w 1250 roku przez kapitułę generalną zebraną w Akce. Jako zwierzchnik zakonu rezydował w Palestynie i prawdopodobnie nie opuszczał Akki. Podczas pełnienia urzędu starał się pogodzić dwa zwaśnione stronnictwa, które w tym czasie wykrystalizowały się w szeregach braci i demoralizowały życie zakonne. Wysyłał częste misje kontrolne do odległych prowincji i nadzorował dyscyplinę. Udało mu się na krótko przezwyciężyć rozłam w kapitule zakonnej, do którego zmierzała frakcja propapieska. Zmarł najprawdopodobniej w Akce 3 albo 4 maja 1252 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich Wydawnictwo Arenga Skarszewy, s.31.


Poprzednik
Heinrich von Hohenlohe
Template - Grand Master of the Teutonic Order.svg Wielki mistrz zakonu krzyżackiego
1250 – 1252
Template - Grand Master of the Teutonic Order.svg Następca
Poppo von Osterna