Gębczyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gębczyce
wieś
Ilustracja
Gębczycki pałac
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat strzeliński
Gmina Strzelin
Liczba ludności (III 2011) 139[1]
Strefa numeracyjna 71
Kod pocztowy 57-100
Tablice rejestracyjne DST
SIMC 0880372
Położenie na mapie gminy Strzelin
Mapa konturowa gminy Strzelin, na dole znajduje się punkt z opisem „Gębczyce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Gębczyce”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gębczyce”
Położenie na mapie powiatu strzelińskiego
Mapa konturowa powiatu strzelińskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Gębczyce”
Ziemia50°43′24″N 17°03′16″E/50,723333 17,054444

Gębczyce (niem. Geppersdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Strzelin.

Wieś ulicówka w dolinie Pogródki, oddalona o 3 km na południowy wschód od Białego Kościoła. Wymieniona po raz pierwszy w 1316 roku[potrzebny przypis]. Do 1811 r. należała do opactwa w Henrykowie[potrzebny przypis]. W odległości ok. 1,8 km na wschód od wsi, nad zarośniętym dziś stawem w lesie, istniała kiedyś inna wieś, doszczętnie zniszczona w czasie wojny trzydziestoletniej i nigdy więcej nie odbudowana[potrzebny przypis]. Na obszernym dziedzińcu znajduje się barokowy pałac z XVIII w. Była to letnia rezydencja cystersów z Henrykowa. Z pierwotnej, pochodzącej z początku XVIII w., budowy zachowały się dwie kamienne figury hermowe wmurowane wtórnie w obramienia drzwi wejściowych oraz wewnątrz sklepienia kolebkowe z lunetami. Do pałacu przylega niewielki park, a w nim piękne okazy starych dębów, kasztanów i lip[potrzebny przypis]. W odległości około 600 m na wschód od wsi, po prawej stronie drogi znajduje się staw-glinianka, wyrobisko kaolinu, przez miejscowych nazywany szamotka[potrzebny przypis]. Droga biegnąca wzdłuż Pogródki w kierunku południowy wschód doprowadza po ok. 1 km do nieczynnego kamieniołomu granitu[potrzebny przypis]. W odległości 700 m stąd na południowy wschód, na skraju lasu, na terenie posesji nr 36 - dwa stare piece wapiennicze. Dość oryginalnie usytuowane, naprzeciwko siebie po obu stronach drogi[potrzebny przypis].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:

  • pałac, z początku XVII w., przebudowany w XVIII w. i w 1850 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]