Główczyce (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie pomorskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Główczyce
Herb
Herb Główczyc
Główczyce
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat słupski
Gmina Główczyce
Liczba ludności (2011) 1837[1]
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 76–220
Tablice rejestracyjne GSL
SIMC 0744427
Położenie na mapie gminy Główczyce
Mapa lokalizacyjna gminy Główczyce
Główczyce
Główczyce
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słupskiego
Główczyce
Główczyce
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Główczyce
Główczyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Główczyce
Główczyce
Ziemia54°37′09″N 17°22′14″E/54,619167 17,370556
Strona internetowa miejscowości

Główczyce (kaszb. Główczëce, niem. Glowitz)[2] – duża wieś, o charakterze małomiasteczkowym w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce, przy trasie komunikacyjnej ze Słupska do Łeby (droga wojewódzka nr 213), nad Pustynką, mającą ujście w jeziorze Łebsko. Wieś jest siedzibą sołectwa, które obejmuje również miejscowości Święcino i Klęcinko.

Miejscowość jest siedzibą gminy Główczyce.

W tej miejscowości urodził się poseł V kadencji Sejmu RP, Jan Bednarek (ur. 1955) z Samoobrony RP.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Historia[edytuj]

Prefiks w nazwie Główczyc wskazuje na pochodzenie nazwy od imienia własnego Główka (Glove). Główczyce wzmiankowane były już w XIII wieku, dobra główczyckie od II połowy XV wieku do końca 1945 roku znajdowały się w rękach rodu von Puttkamer. Jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku Główczyce były zdominowane przez żywioł kaszubski. Postępująca i intensywnie propagowana przez administrację pruską germanizacja tutejszych Kaszubów doprowadziła do zupełnego wynarodowienia i utraty odrębnej tożsamości (zniesienie kaszubskiego jako języka wykładowego w tutejszej szkole w 1842). Ostatnie kazanie po kaszubsku odbyło się tu w roku 1886. Do 1945 Główczyce znajdowały się na trasie linii kolejowej Słupsk-Dargoleza (zdemontowannej przez Armię Czerwoną).

Zabytki[edytuj]

  • Pałac, zbudowany w połowie XIX wieku w stylu neogotyckim, z zachowaną oryginalną XIX-wieczną stolarką drzwiową i wyposażeniem gabinetu z herbami Puttkamerów.
  • Kościół neogotycki z 1891 roku, z zachowanym XIX-wiecznym ołtarzem, amboną, organami, ławkami, konfesjonałem i siedziskami dawniejszej okolicznej szlachty oraz witraże przedstawiające sceny religijne i herby dawnych szlacheckich rodów: von Krockow, von Puttkamer, von Querzen, von Zieres, von Wilkau, von Privitz zu Gettron.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]

Przypisy

  1. http://www.glowczyce.pl/content.php?id=5
  2. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)

Linki zewnętrzne[edytuj]