Główny Inspektorat Ochrony Środowiska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Ilustracja
Siedziba GIOŚ – dawny gmach Instytutu Badawczego Leśnictwa przy ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. 3.
Państwo  Polska
Data utworzenia 1991
Główny Inspektor Marek Chibowski
Zastępca Marek Surmacz
Adres
ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. 3
02-362 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Główny Inspektorat Ochrony Środowiska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Główny Inspektorat Ochrony Środowiska”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Główny Inspektorat Ochrony Środowiska”
Ziemia52°13′00,4″N 20°59′28,6″E/52,216778 20,991278
Strona internetowa

Główny Inspektorat Ochrony Środowiskaurząd polskiej administracji rządowej wykonujący zadania Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska[edytuj | edytuj kod]

Główny Inspektor Ochrony Środowiska to centralny organ powoływany przez Prezesa Rady Ministrów i nadzorowany przez Ministra Klimatu. Kieruje działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska. Do przełomu lat 1998/1999 miał rangę zastępcy ministra[1].

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Chibowski – pełniący obowiązki Głównego Inspektora Ochrony Środowiska od 17 sierpnia 2020
  • Marek Surmacz – pełniący obowiązki zastępcy Głównego Inspektora Ochrony Środowiska od lipca 2018
  • Andrzej Długołęcki – Dyrektor Generalny Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z obowiązującym od 2019 statutem, w skład GIOŚ wchodzą[2]:

  • Departament Inspekcji;
  • Departament Kontroli Gospodarowania Odpadami;
  • Departament Monitoringu Środowiska;
  • Departament Organizacyjno-Finansowy;
  • Departament Prawny;
  • Centralne Laboratorium Badawcze;
  • Krajowe Laboratorium Referencyjne do spraw jakości powietrza atmosferycznego;
  • Stanowisko do spraw Kontroli, Audytu Wewnętrznego, Spraw Obronnych i Ochrony Informacji Niejawnych;
  • Stanowisko do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy.

Wcześniej GIOŚ tworzyły inne jednostki. W 1999 były to[3]:

  • Zespół Inspekcji i Orzecznictwa;
  • Zespół Monitoringu;
  • Zespół Przeciwdziałania Nadzwyczajnym Zagrożeniom Środowiska;
  • Zespół Organizacyjny;
  • Zespół Ekonomiczno-Administracyjny.

Inspekcja Ochrony Środowiska[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Inspekcja Ochrony Środowiska.

Inspekcja Ochrony Środowiska to dwuinstancyjna instytucja, podległa ministrowi właściwemu ds. środowiska, składająca się z Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska i 16 wojewódzkich inspektoratów.

Kompetencje Inspekcji Ochrony Środowiska[4][edytuj | edytuj kod]

Kompetencje Inspekcji Ochrony Środowisk ana poziomie ustawowym zostały określone m.in. w następujących aktach prawnych:

  • ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska
  • ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
  • ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne
  • ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
  • ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie
  • ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
  • ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów
  • ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
  • ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym
  • ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
  • ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych
  • ustawie z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołano w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 r. w sprawie Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wykonywania kontroli w zakresie ochrony środowiska[5]. Wówczas na mocy nowej ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska została powołana jednoinstancyjna inspekcja, która podlegała ministrowi ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa pod nazwą Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska (PIOŚ)[6].

Główny Inspektorat Ochrony Środowiska jako urząd wykonujący zadania Głównego Inspektora Ochrony Środowiska odrębny od struktur wojewódzkich powołano w pierwszych latach transformacji ustrojowej Polski. W 1991 weszła w życie ustawa o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, na mocy której nastąpiło połączenie kadr, mienia i zaplecza technicznego jednostek organizacyjnych PIOŚ i Ośrodków Badań i Kontroli Środowiska. Powstała jednolita, dwuinstancyjna instytucja podległa ministrowi właściwemu ds. środowiska. Od tego momentu realizacja ustawowych zadań Inspekcji należała do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i 49 wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska. W ten sposób wdrożono jednolity system kontroli przestrzegania prawa ochrony środowiska oraz badania stanu środowiska w skali całego kraju[6]. W lipcu 1998 roku Sejm RP, w ramach reformy ustrojowej państwa, znowelizował ustawę o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska. Jednocześnie wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska weszły w skład wojewódzkiej administracji zespolonej. W 34 miastach powstały delegatury wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska podporządkowane 16 nowym wojewódzkim inspektorom. Wyodrębniono ponadto 32 laboratoria[6].

Od 1 stycznia 2019 r. zadania związane z państwowym monitoringiem środowiska zostały przeniesione z kompetencji wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska na kompetencje głównego inspektora. W ten sposób pracownicy inspektoratów wojewódzkich zajmujący się monitoringiem stali się pracownikami Departamentu Monitoringu GIOŚ. Wojewódzkie laboratoria z kolei stały się jednostkami Centralnego Laboratorium Badawczego GIOŚ[7].

Na przełomie 2020 i 2021 GIOŚ zmienił siedzibę, przenosząc się z dawnego gmachu Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych przy ul. Wawelskiej 52/54 w Warszawie do dawnego gmachu Instytutu Badawczego Leśnictwa przy ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. 3.

Główni Inspektorzy Ochrony Środowiska[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej – w związku z reformą ustrojową państwa (Dz.U. z 1998 r. nr 106, poz. 668)
  2. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska (Dz.U. z 2018 r. poz. 2530)
  3. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 1999 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska (Dz.U. z 1999 r. nr 29, poz. 274)
  4. Dz.U. z 2020 r. poz. 995
  5. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 r. w sprawie Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wykonywania kontroli w zakresie ochrony środowiska (Dz.U. z 1980 r. nr 24, poz. 96)
  6. a b c Historia – Główny Inspektorat Ochrony Środowiska. www.gios.gov.pl. [dostęp 2017-11-23].
  7. Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1479)
  8. 25 lat Inspekcji Ochrony Środowiska. Na straży bezpieczeństwa ekologicznego RP. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
  9. a b Biuletyn nr 2814/III. Sejm RP.
  10. Informacja o realizacji zadań Inspekcji Ochrony Środowiska w 2003 roku – wstęp. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
  11. Pismo Wojciecha Stawianego do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
  12. Marta Wierzbowska-Kujda: Marek Haliniak Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska. Teraz Środowisko, 25 maja 2016. [dostęp 2016-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-01)].
  13. Dr Andrzej Jagusiewicz Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2008-01-15. [zarchiwizowane z tego adresu].
  14. Z dniem 1 lutego 2015 roku Prezes Rady Ministrów, Pani Ewa Kopacz, powołała na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska Pana Jerzego Kulińskiego. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2015-02-02. [dostęp 2015-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  15. Piotr Panek: Historia Inspekcji Ochrony Środowiska.
  16. Marek Chibowski będzie pełnił obowiązki Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2020.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]