Gładzica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gładzica
Pleuronectes platessa[1]
Linnaeus, 1758
Gładzica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd flądrokształtne
Rodzina flądrowate
Rodzaj Pleuronectes
Gatunek gładzica
Synonimy
  • Platessa latus Cuvier, 1829
  • Platessa platessa (Linnaeus, 1758)
  • Platessa vulgaris Cloquet, 1826
  • Pleuronectes borealis Faber, 1828
  • Pleuronectes latus Cuvier, 1829
  • Pleuronectes platessus Linnaeus, 1758
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Gładzica[3] (Pleuronectes platessa) – gatunek morskiej ryby flądrokształtnej z rodziny flądrowatych (Pleuronectidae).

Występowanie[edytuj]

Europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morze Śródziemne, Bałtyckie i Białe, na głębokościach do 200 m. W Bałtyku występuje jej podgatunek P. p. baltica Nilsson, 1855gładzica bałtycka[4].

Charakterystyka[edytuj]

Skóra gładka, pokryta drobnymi łuskami. Za oczami kostne zgrubienie (grzebień zaoczny). Zęby przystosowane do rozgniatania muszli mięczaków. Prawa (górna) strona ciała brązowa lub oliwkowobrązowa z nierównomiernie rozłożonymi jaskrawoczerwonymi lub pomarańczowymi cętkami. Lewa (spodnia) strona – biała.

Osiąga przeciętnie 50–60 cm, maksymalnie do 1 m długości i 7 kg masy ciała. Żyje przy dnie morskim, aktywna po zmierzchu, w dzień zagrzebana w piaszczystym podłożu. Żywi się głównie mięczakami i wieloszczetami.

Znaczenie gospodarcze[edytuj]

Ceniona w rybołówstwie i wędkarstwie z powodu smacznego mięsa.[5] Spotykana w akwariach publicznych.

Wartość odżywcza
Gładzica świeża
(100 g)
Wartość energetyczna 361 kJ (86 kcal)
Białka 17,1 g
Węglowodany 0,0 g
Tłuszcze 1,9 g
Woda 79,7 g
Dane liczbowe na podstawie: [6]
Wartości RDA i AI wyznaczone na podstawie danych Institute of Health[7]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Pleuronectes platessa, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Pleuronectes platessa. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  4. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Leksykon przyrodniczy. Przekład i adaptacja: Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
  5. Bohdan Dragonik, Najwyższy czas na decyzje aby stornię południowego Bałtyku nie spotkał los dorsza., Zbigniew Karnicki (red.), „Wiadomości Rybackie”, 151 (5-6), Gdynia: Morski Instytut Rybacki, 2006, s. 14, ISSN 1428-0043.
  6. Hanna Kunachowicz; Beata Przygoda; Irena Nadolna; Krystyna Iwanow: Tabele składu i wartości odżywczej żywności. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2017, s. 251. ISBN 978-83-200-5311-1.
  7. Dietary Reference Intakes Tables and Application. Institute of Health. The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]