Głazów (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Głazów
wieś
Ilustracja
Dawny dwór, obecnie szkoła podstawowa
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

sandomierski

Gmina

Obrazów

Liczba ludności (2011)

400[1][2]

Strefa numeracyjna

15

Kod pocztowy

27-641[3]

Tablice rejestracyjne

TSA

SIMC

0800700[4]

Położenie na mapie gminy Obrazów
Mapa konturowa gminy Obrazów, w centrum znajduje się punkt z opisem „Głazów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Głazów”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Głazów”
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa konturowa powiatu sandomierskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Głazów”
Ziemia50°42′06″N 21°37′20″E/50,701667 21,622222

Głazówwieś sołecka[5] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Obrazów[4][6].

Prywatna wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 77 z Lipnika do Przemyśla.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Głazów, wieś w powiecie sandomierskim, parafii Obrazów.

Żegota, kasztelan krakowski nadaje r. 1292 klasztorowi św. Ducha w Krakowie, wsie: Życ, Głazów i las Zawierzbie.

Wieś Głazów otrzymał Żegota od Falisława „de Zadowe” jako zadośćuczynienie „pro satiafactione neptis noatre, quam peccatis exii gentibue interfeeit” (Kod. Małop. II, 185). Wedle Długosza (L.B. t. II s. 352, 111, 53), była to wieś królewska, dana przez Kazimierza Wielkiego drogą zamiany za Mąkoszyn, szpitalowi św. Ducha w Sandomierzu. Miała 12 łanów kmiecych, karczmę, folwark, dające dziesięcinę (do 12 groszy), kościołowi w Obrazowie. Istniały tu kopalnie ołowiu (montes plumbei)[8].

Do końca II wojny światowej należał do ziemiańskiej rodziny Strużyńskich. W dawnym dworze znajduje się dzisiaj szkoła podstawowa.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Park dworski, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.704 z 25.10.1991)[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Głazów w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2022-03-16] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 309 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-18].
  5. Jednostki pomocnicze gminy Obrazów. Urząd Gminy Obrazów. [dostęp 2015-04-18].
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-18]. 
  7. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 3.
  8. Głazów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 505.
  9. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021, s. 53 [dostęp 2016-01-19].