Głos Narodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Głos Narodu
Głos Narodu (1907).jpg
winieta z 1909
Częstotliwość dziennik
Państwo  II Rzeczpospolita
Adres Kraków
Wydawca Katolickie Towarzystwo Wydawnicze
Rodzaj czasopisma polityczno-informacyjny
Pierwsze wydanie 28 września 1893
Ostatnie wydanie 3 września 1939
Średni nakład (w 1907) 2 200 egz.

Głos Narodudziennik ukazujący się w Krakowie w latach 1893-1939.

Redaktorem naczelnym w latach 1901-1914 był Antoni Beaupré[1].

Reprezentował poglądy klerykalne i antysemickie. Nawoływał do bojkotu sklepów niechrześcijańskich. W latach trzydziestych, po zmianie właściciela, stał się gazetą prorządową.

Gazeta również krytykowała rząd oraz prasę hitlerowskich Niemiec. Chwaliła papieża Piusa XI za walkę z totalizmem III Rzeszy i z pogańskim rasizmem[2][3].

W latach redaktorem odpowiedzialnym dziennika „Głos Narodu”, wydawanego przez Katolickie Towarzystwo Wydawnicze, był dr Stanisław Kijak[4][5][6]. Ostatnim redaktorem naczelnym od lipca do września 1939 r. był Jerzy Turowicz.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Beaupré Antoni. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 17 lutego 2015].
  2. Głos Narodu. 1939, nr 63
  3. Pisownia oryginalna
  4. Wydawca. „Głos Narodu”, s. 10, Nr 263 z 25 września 1938. 
  5. Wydawca. „Głos Narodu”, s. 12, Nr 314 z 15 listopada 1938. 
  6. Wydawca. „Głos Narodu”, s. 10, Nr 316 z 17 listopada 1938. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]