Głubczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53.2402400°N 16.9664400°E

- błąd

0 m

WD

53°14'39"N, 16°57'40"E

- błąd

38 m

Odległość

594 m

Głubczyn
wieś
Ilustracja
Fragment centrum wsi
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

złotowski

Gmina

Krajenka

Liczba ludności (2006)

490

Strefa numeracyjna

67

Kod pocztowy

77-430

Tablice rejestracyjne

PZL

SIMC

0526660

Położenie na mapie gminy Krajenka
Mapa konturowa gminy Krajenka, w centrum znajduje się punkt z opisem „Głubczyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Głubczyn”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Głubczyn”
Położenie na mapie powiatu złotowskiego
Mapa konturowa powiatu złotowskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Głubczyn”
Ziemia53°14′24,8640″N 16°57′59,1840″E/53,240240 16,966440
Strona internetowa

Głubczyn (nazwa niemiecka Steinau[1], w latach 1945 - 1974 - Głupczyn[2]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Krajenka.

Od 1588 jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Trójcy Świętej[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki wsi datuje się na 1380. W XV wieku właścicielami byli Danaborscy herbu Topór, a następnie Grzymułtowscy herbu Nieczuja, Kościeleccy herbu Ogończyk i Grudzińscy herbu Grzymała. W 1588 wzniesiono pierwszy kościół. W 1653 wymieniona jest szkoła wiejska z nauczycielem Krzysztofem Trudnikim. Zygmunt Grudziński sprzedał swoje dobra Jakubowi Bleszno-Bleszeńskiemu. W drodze spadku następnym właścicielem był kasztelan bydgoski Michał Błeszyński herbu Oksza, a potem August Gorzeński herbu Nałęcz z Dobrzycy, który sprzedał je Andrzejowi Goetzendorf-Grabowskiemu herbu Zbiświcz (1784). Odziedziczył je jego syn - Jan Teodor. Następnym właścicielem był Józef Bojanowski herbu Junosza, który sprzedał Głubczyn Józefowi Hamernikowi. On to rozpoczął parcelację dóbr, a dokończył ją Hermann Orlowius. W 1871 ukończono budowę nowego kościoła, czyli budowli obecnej. Posługę pełnił tu ksiądz Maksymilian Grochowski, bojownik o polskość Krajny i Ziemi Złotowskiej (jego grób znajduje się przy świątyni). Po 1919 wieś nie powróciła do Polski. 20 października 1930 otwarto we wsi szkołę, zamkniętą w 1939 (od 1982 imienia Maksymiliana Grochowskiego)[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Zabudowa na planie owalnicy[5]. Istotne obiekty to:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. (M.P. z 1947 r. nr 37, poz. 297)
  2. [Zarządzenie nr 50 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1974 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych. (M.P. z 1974 r. nr 22, poz. 130)
  3. Głubczyn – Parafia pw. Trójcy Świętej. diecezja.bydgoszcz.pl. [dostęp 2017-05-13].
  4. Gmina i Miasto Krajenka, tablica informacyjna in situ
  5. praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s.265, ISBN 83-01-10630-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]