Głuptak białobrzuchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Głuptak białobrzuchy
Sula leucogaster[1]
(Boddaert, 1783)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

głuptakowe

Podrząd

głuptakowce

Rodzina

głuptaki

Rodzaj

Sula

Gatunek

głuptak białobrzuchy

Synonimy
  • Pelecanus Leucogaster Boddaert, 1783[2]
Podgatunki
  • S. l. leucogaster (Boddaert, 1783)
  • S. l. brewsteri Goss, 1888
  • S. l. etesiaca Thayer & Bangs, 1905
  • S. l. plotus (J.R. Forster, 1844)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Głuptak białobrzuchy[4] (Sula leucogaster) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny głuptaków (Sulidae).

Systematyka
Gatunek ten opisywali Buffon, Brisson i Linneusz, ale nazwę zgodną z zasadami nazewnictwa binominalnego (Pelecanus Leucogaster) nadał mu dopiero Pieter Boddaert w 1783 roku[5]. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Sula[2][4][6]. Wyróżnia się cztery podgatunki[2][6].
Głuptak białobrzuchy w locie
Morfologia
Długość ciała 64–74 cm, rozpiętość skrzydeł 132–150 cm; masa ciała 724–1550 g[2]. Z wyjątkiem białych piersi i brzucha oraz białawych pokryw podskrzydłowych ubarwiony jest na kolor czekoladowobrązowy. Oczy srebrzyste lub żółtawe.
Występowanie
Zamieszkuje tropikalne i subtropikalne wyspy, wybrzeża i wody oceanów Atlantyckiego, Indyjskiego i Spokojnego.
Jaja z kolekcji muzealnej
Rozmnażanie
Lęgi w zależności od miejsca występowania odbywa przez cały rok, sezonowo lub oportunistycznie[3]. Gniazduje w koloniach, choć są one zwykle mniej liczne niż te u innych przedstawicieli rodzaju Sula[3].
Pożywienie
Żeruje zwykle na wodach przybrzeżnych. Jego dieta składa się głównie z latających ryb i kałamarnic, ale także z półdziobcowatych, ryb z rodzaju Mugil czy sardeli (Engraulis)[3].
Podgatunki

Wyróżniono cztery podgatunki S. leucogaster[2][6][7]:

Status
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN głuptak białobrzuchy jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji szacowano w 1992 roku na ponad 200 tysięcy osobników. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sula leucogaster, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d e Carboneras, C., Christie, D.A., Jutglar, F., Garcia, E.F.J. & Kirwan, G.M.: Brown Booby (Sula leucogaster). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
  3. a b c d e Sula leucogaster, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Sulidae Reichenbach, 1849 (1836) - głuptaki - Gannets and Boobies (Wersja: 2017-12-14). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-11-22].
  5. P. Boddaert, Table des planches enluminéez d'histoire naturelle de M. D'Aubenton. Avec les denominations de M.M. de Buffon, Brisson, Edwards, Linnaeus et Latham, Utrecht 1783, s. 57 (łac.).
  6. a b c F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-11-22]. (ang.).
  7. Głuptak białobrzuchy (Sula leucogaster). Avibase. [dostęp 2022-11-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Lewczuk (tłumaczenie): Wybrzeża morskie. Warszawa: Delta, Świat Książki, 1997, seria: Encyklopedia Dzikich Zwierząt. ISBN 83-7129-616-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]