Głuszyca Górna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Głuszyca Górna
Kościół Wniebowzięcia NMP w Głuszycy Górnej
Kościół Wniebowzięcia NMP w Głuszycy Górnej
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat wałbrzyski
Gmina Głuszyca
Liczba ludności (III 2011) 1059[1]
Strefa numeracyjna (+48) 74
Tablice rejestracyjne DBA
SIMC 0852424
Położenie na mapie gminy Głuszyca
Mapa lokalizacyjna gminy Głuszyca
Głuszyca Górna
Głuszyca Górna
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wałbrzyskiego
Głuszyca Górna
Głuszyca Górna
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Głuszyca Górna
Głuszyca Górna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Głuszyca Górna
Głuszyca Górna
Ziemia50°40′23″N 16°22′33″E/50,673056 16,375833

Głuszyca Górna (niem. Oberwüstegiersdorf[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Głuszyca, w Górach Suchych w Sudetach Środkowych.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 1059 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Głuszyca.

Komunikacja publiczna[edytuj | edytuj kod]

Do Głuszycy Górnej kursują autobusy komunikacji miejskiej z Wałbrzycha[3][4]. Przez miejscowość biegnie również czynna w ruchu pasażerskim linia kolejowa Kłodzko - Wałbrzych, obsługiwana szynobusami przez samorządowe Koleje Dolnośląskie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicka parafialny pw. Matki Bożej Królowej Polski, z 1809 r.
  • kościół filialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, z XVI wieku, przebudowywany w XVII i XIX wieku
  • gospoda - zajazd Pod Jeleniem, drewniano-murowany z 1784 r., przebudowany w połowie XIX w., ul. Grunwaldzka 44
  • dom - budynek mieszkalny, późnobarokowy, dawniej pałac z końca XVIII w., zbudowany na prostokącie, piętrowy, siedmioosiowy, nakryty dachem mansardowym z lukarnami. Naroża boniowane, okna w bogatych opaskach o charakterze dekoracji. Architektoniczny portal z otworem zamkniętym łukiem koszowym, wyżej kartusz herbowy i wygięty gzyms naczółkowy. Najokazalszy budynek w miejscowości, ul. Grunwaldzka 41.

Filia obozu Groß-Rosen[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego Groß-Rosen[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  3. walbrzych24.com Autobusy do Głuszycy i Walimia, dostęp: 29.09.2014
  4. ZDKiUM Wabrzych: Rozkład jazdy i mapa komunikacyjna ZDKiUM Wałbrzych, dostęp: 29.09.2014
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 20.10.2012]. s. 187.
  6. Abraham Kajzer: Za drutami śmierci. Wałbrzych, Muzeum Gross-Rosen: 2013.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie, pod red. M. Staffy, Wrocław, 1995, ss. 129-135