Głuszyna (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poznania Głuszyna
jednostka pomocnicza Poznania
Ilustracja
Osiedle mieszkaniowe przy ul. Głuszyna
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miasto Poznań
W granicach Poznania 1942
SIMC 0969882
Powierzchnia 14,43 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

3834
Nr kierunkowy (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Głuszyna
Głuszyna
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Głuszyna
Głuszyna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Głuszyna
Głuszyna
Ziemia52°19′16″N 16°56′57″E/52,321111 16,949167
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Głuszyna – część miasta Poznania i osiedle administracyjne, w południowo-wschodnim krańcu miasta, w pobliżu rzeczki Głuszynki.

Historia[edytuj]

Najstarsze wzmianki o wsi Głuszyna pochodzą z Kronik Jana Długosza, który wymienia ją przy okazji opisu najazdu Krzyżaków w 1331 roku na Wielkopolskę. W 1797 roku w Głuszynie urodził się Paweł Edmund Strzelecki, polski podróżnik i odkrywca. Wydarzenie to upamiętniają dwa pomniki (obelisk i głaz).

24 stycznia 1945 spotkali się tutaj generałowie radzieccy Wasilij Czujkow i Michaił Katukow. W wyniku tego spotkania ustalono, że Poznań zdobywać będą oddziały Czujkowa, a Katukow podąży jak najszybciej w kierunku Odry[1].

W administracyjne granice Poznania Głuszyna została włączona w 1942 roku. W latach 1954–1990 Głuszyna należała do dzielnicy Nowe Miasto. W 1995 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Głuszyna[2].

Obiekty i zabytki[edytuj]

Na jej terenie mieści się też osiedle mieszkaniowe przeznaczone pierwotnie dla rodzin lotników stacjonujących na lotnisku wojskowym w Krzesinach. Na osiedlu znajduje się również jednostka Ochotniczej Straży Pożarna "OSP Poznań-Głuszyna", która powstała 20 września 1948[3].

Kościół w Głuszynie

W centrum starej wsi Głuszyna znajduje się zabytkowy[4], XIII-wieczny parafialny kościół św. Jakuba Większego Apostoła, w którym jednym z cenniejszych skarbów są XIX-wieczne organy zbudowane przez niemieckiego organmistrza Friedricha Ladegasta[5]. Przy ul. Głuszyna znajduje się cmentarz założony po 1815, a przy ul. Daszewickiej kolejny, z 1925.

Cennymi pamiątkami przeszłości są dwie kapliczki przydrożne. W pobliżu posesji Daszewicka 8 stoi murowana kapliczka Matki Boskiej Różańcowej, pochodząca sprzed I wojny światowej (dokładna data powstania nie jest znana). Jeszcze przed II wojną światową przy kapliczce zatrzymywały się na modlitwę kondukty pogrzebowe zmierzające na głuszyński cmentarz. Niektóre przekazy mówią o tym, że obiekt wystawiony został przez gospodarza Mączyńskiego w podziękowaniu za wykopanie skarbu. Druga kapliczka (Niepokalanego Poczęcia NMP) stoi na murze przy posesji Głuszyna 143. W początku XX wieku rosła w tym miejscu topola z obrazem religijnym. W 1921 Jakub Grześkowiak, właściciel posesji, stawiał mur i zmuszony był wyciąć drzewo. Chcąc zachować sakralny wydźwięk miejsca, postanowił utworzyć niszę z oszkloną kapliczką maryjną. Obiekt zniszczyli Niemcy w czasie II wojny światowej. W 1956 figurę przywrócono. Poniżej znajduje się inskrypcja o treści: Matko Niepokalana módl się za nami. Ponadto przy ulicy Głuszyna stoją krzyże przydrożne, przy posesjach: 12a, 138 i 184 (ten trzeci przeniesiony z Piotrowa, z uwagi na budowę osiedla dla lotników)[6].

Przyroda i rekreacja[edytuj]

Na południe od Głuszyny do Kopla uchodzi Głuszec[7]. W latach 1977-1978 powstał projekt przekształcenia doliny Kopla i Głuszca w wielki ośrodek wypoczynkowo-rekreacyjny o znaczeniu ponadregionalnym (2100 ha, dla 50.000 użytkowników). Znaczna część doliny miała zostać zalana przez zbiornik retencyjny, nad którym powstałyby porty, mariny, kempingi i ośrodki wypoczynkowe, a także kilka wysp. Autorką koncepcji ogólnej tego założenia była Lidia Wejchert. Projekt zdobył nagrodę II stopnia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (1979). Ostatecznie miasto położyło nacisk na rozwój rekreacji nad Maltą, a sąsiedztwo bazy lotniczej w Krzesinach, po wejściu Polski do NATO, skutecznie zablokowało realizację tego szeroko zakrojonego projektu[8].

Przypisy

  1. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1986, s.20, ISBN 83-210-0607-8
  2. Uchwała Nr LXXII/540/II/98 Rady Miasta Poznania z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie utworzenia Osiedla Głuszyna w Poznaniu
  3. spis OSP
  4. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 30 września 2016; 3 miesiące temu.
  5. Oficjalna strona parafii
  6. Katarzyna Mądry, Kapliczki, krzyże i figury przydrożne w Starołęce, Głuszynie, Krzesinach, Garaszewie i Marlewie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s.62,66-67, ISSN 0137-3552
  7. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3), mapa przy s.96
  8. Henryk Marcinkowski, Witold Milewski, Edmund Pawłowicz, Regina Pawuła-Piwowarczyk, Zygmunt Skupniewicz, Lidia Wejchert, Projekt - Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań, 2013, s.296-301, ISBN 978-83-7768-069-8