G8+5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skład grupy G8+5
Map of G8 countries

 Francja
Prezydent François Hollande
 Japonia
Premier Shinzō Abe
 Kanada
Premier Justin Trudeau
 Niemcy
Kanclerz Angela Merkel
 Rosja
Prezydent Władimir Putin (zawieszone)
 Stany Zjednoczone
Prezydent Barack Obama
 Wielka Brytania
Premier Theresa May
 Włochy
Premier Matteo Renzi
 Brazylia
Prezydent Dilma Rousseff
 Chiny
Przewodniczący ChRL Xi Jinping
 Indie
Premier Narendra Modi
 Meksyk
Prezydent Enrique Peña Nieto
 Południowa Afryka
Prezydent Jacob Zuma

Grupa G8+5, nieformalnie G13[1][2] – grupa skupiająca przywódców z G8 (Francja, Japonia, Kanada, Niemcy, Rosja, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Włochy) oraz pięciu przywódców krajów gospodarek wschodzących (Brazylia, Chiny, Indie, Meksyk, Republika Południowej Afryki).

Grupa G8+5 została utworzona w 2005 roku, kiedy ówczesny premier Wielkiej Brytanii Tony Blair, jako przewodniczący 31. szczytu grupy G8 w Gleneagles w Szkocji, zaprosił przywódców gospodarek wschodzących do wspólnych rozmów. Powiększenie grupy G8 o kolejne państwa miało spowodować, że silniejsza i lepiej reprezentowana grupa będzie mogła sprawniej i lepiej działać wobec problemu ocieplania się klimatu i globalizacji.

W trakcie trwania 33. szczytu grupy G8 w Heiligendamm w 2007 roku, kanclerz Angela Merkel ogłosiła rozpoczęcie „Procesu z Heiligendamm”, którego efektem ma być pełna instytucjonalizacja stałego dialogu pomiędzy krajami G8 i pięcioma największymi gospodarkami wschodzącymi[potrzebny przypis].

Ten proces kończy debatę na temat powiększenia G8 w hipotetyczną G9, G11 itd., ponieważ Merkel zadeklarowała, że „celem jest włączenie tych wszystkich krajów w jedną grupę, która będzie nazywana G8+5”.

Przypisy

  1. Pomysł Blaira: G13 zamiast G8. Fakty w RMF24, 2006-07-13. [dostęp 2014-02-23].
  2. Dries Lesage, Kirsten Westphal, Thijs Van de Graaf: Global Energy Governance in a Multipolar World. 2009-07-08, s. 115. [dostęp 2014-02-23].