GLs30

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
GLs30
Producent Polska ZRMB Gliwice
Lata budowy 1961-1964
Układ osi B
Masa służbowa 4 000 kg
Długość ze zderzakami 2910 mm
Szerokość 1140 mm
Wysokość 2145 mm
Rozstaw osi skrajnych 845 mm
Średnica kół 450 mm
Zapas paliwa 35 l
Typ silnika spalinowego S-322
Moc znamionowa 30 KM
Maksymalna siła pociągowa 1250 kG
Rodzaj przekładni mechaniczna
Prędkość konstrukcyjna 17 km/h
Nacisk osi na szyny 2 t
Rozstaw szyn 500-750 mm
Portal Portal Transport szynowy

GLs30polska wąskotorowa lokomotywa spalinowa na tor szerokości 500-750 mm, przeznaczona dla przemysłu.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Z powodu dużego zapotrzebowania na wąskotorowe lokomotywy w przemyśle i braku części zamiennych do starych zagranicznych konstrukcji. Zakłady Remontu Maszyn Budowlanych nr 5 w Gliwicach, które zajmowało się remontami takich lokomotyw w przyzakładowym biurze konstrukcyjnym opracowano dokumentację techniczną lokomotywy z wykorzystaniem wyłącznie polskich podzespołów. Do produkcji seryjnej lokomotywek GLs przystąpiono w 1961. W sumie powstało około 160 lokomotyw GLs30. W tym samym czasie produkcję wąskotorowych lokomotyw spalinowych rozpoczęły Fablok oraz ZNTK Poznań, z tego powodu przestały napływać zamówienia do zakładu w Gliwicach i zakończono produkcję tych lokomotyw. Przestawiono się natomiast na produkcję maszyn budowlanych. Obecnie można jeszcze spotkać te lokomotywy głównie w cegielniach.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywy GLs30 są wyposażone w silnik wysokoprężny typu S-322 produkcji WSW Andrychów. Napęd na osie przekazywany jest poprzez 3-biegową skrzynię biegów z mechanizmem rewersowym a następnie przez dwa wałki z osadzonymi na nich kołami zębatymi. Z tych kół, poprzez łańcuchy Galla, napęd przekazywany jest na koła. Silnik chłodzony jest przez ciecz o obiegu wymuszonym. Lokomotywa wyposażona jest w dwie piasecznice, które uruchamiane są mechanicznie oraz zbiornik paliwa o pojemności 35 litrów. W budce maszynisty fotel ustawiony jest bokiem do kierunku jazdy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]