Gaël Kakuta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gaël Kakuta
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1991
Lille
Wzrost 173 cm[1]
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Rayo Vallecano
Numer w klubie 10
Kariera juniorska
Lata Klub
1998–1999 US Lille-Moulins
1999–2007 RC Lens
2007–2009 Chelsea F.C.
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2015 Chelsea F.C. 6 (0)
2011 Fulham F.C. (wyp.) 7 (1)
2011 Bolton Wanderers (wyp.) 4 (0)
2012 Dijon FCO (wyp.) 14 (4)
2012–2014 SBV Vitesse (wyp.) 34 (2)
2014 S.S. Lazio (wyp.) 1 (0)
2014–2015 Rayo Vallecano (wyp.) 35 (5)
2015–2016 Sevilla FC 2 (0)
2016–2018 Hebei China Fortune 24 (2)
2017 Deportivo La Coruña (wyp.) 10 (2)
2017–2018 Amiens SC (wyp.) 36 (6)
2018– Rayo Vallecano 12 (1)
W sumie: 185 (23)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006–2007  Francja U-16 12 (5)
2007–2008  Francja U-17 14 (3)
2008–2009  Francja U-18 5 (3)
2009–2010  Francja U-19 13 (4)
2010–2011  Francja U-20 11 (2)
2011–2013  Francja U-21 18 (6)
2013–  Demokratyczna Republika Konga 4 (1)
W sumie: 77 (24)
  1. Aktualne na: 26 kwietnia 2019.
  2. Aktualne na: 20 czerwca 2017.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy U-19
Złoto Francja 2010
Mistrzostwa Europy U-17
Srebro Turcja 2008

Gaёl Kakuta (ur. 21 czerwca 1991 w Lille) – francuski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w hiszpańskim klubie Rayo Vallecano oraz w reprezentacji Demokratycznej Republiki Konga.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo zawodnik US Lille-Moulins[2], w latach 1999–2007 gracz RC Lens[3]. W 2007 roku został piłkarzem Chelsea, w której rozpoczął występy w drużynach juniorskich[4].

Na początku września 2009 jego transfer z Lens do londyńskiego zespołu został uznany za nieprawidłowy przez Międzynarodową Federację Piłkarską (FIFA), dlatego też Kakuta został zdyskwalifikowany na cztery miesiące oraz ukarany karą w wysokości 780 tysięcy euro[5]. Dodatkowo Chelsea musiała zapłacić 130 tysięcy euro jako ekwiwalent za jego wyszkolenie i otrzymała zakaz rejestracji nowych piłkarzy do 2011 roku[3]. 6 listopada 2009 roku Trybunał Arbitrażowy do spraw Sportu w Lozannie zawiesił tymczasowo karę nałożoną przez FIFA. Dwa tygodnie później Kakuta zadebiutował w Premier League w meczu z Wolverhampton Wanderers, zmieniając w 59. minucie Nicolasa Anelkę[6].

2 grudnia 2009 roku w meczu 1/4 finału Pucharu Ligi Angielskiej z Blackburn Rovers (3:3, k. 3:4) nie strzelił gola w serii rzutów karnych, co spowodowało, że do półfinału awansowali rywale[7]. W sezonie 2009/2010 wraz z Chelsea zdobył mistrzostwo Anglii i puchar kraju. W pierwszej części kolejnych rozgrywek regularnie występował w meczach Ligi Mistrzów, natomiast w lidze pełnił funkcję rezerwowego. Spowodowało to, że pod koniec stycznia 2011 roku został wypożyczony do Fulham[8]. Rozegrał w nim siedem spotkań, strzelił również swojego pierwszego gola w Premier League – 30 kwietnia zdobył bramkę w meczu z Sunderlandem[9].

W pierwszej części sezonu 2011/2012 wypożyczony był do Boltonu, w którym pełnił funkcję rezerwowego (rozegrał łącznie sześć meczów i zdobył bramkę w wygranym 2:0 pojedynku pucharu Anglii z Aston Villą[10]). W styczniu 2012 roku również na zasadzie wypożyczenia przeszedł do Dijon FCO. We francuskim zespole szybko wywalczył miejsce w podstawowy składzie. W Ligue 1 rozegrał 14 meczów, w których strzelił cztery gole – zdobył m.in. bramkę z rzutu karnego w spotkaniu z Olympique Marsylia, zapewniając swojemu zespołowi zwycięstwo 2:1[11].

31 sierpnia 2012 roku został wypożyczony do SBV Vitesse na sezon 2012/2013[12] i 2013/2014.

W styczniu 2014 roku przeszedł na wypożyczenie do S.S. Lazio[13].

31 lipca 2014 został wypożyczony do Rayo Vallecano[14] .

W lutym 2016 przeszedł do chińskiego Hebei China Fortune[15].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kakuta regularnie występował w juniorskich reprezentacjach Francji. W 2008 roku wraz z kadrą do lat 17 uczestniczył w mistrzostwach Europy w Turcji – w półfinałowym meczu z gospodarzami turnieju (1:1, k. 4:3) strzelił gola w serii rzutów karnych[16], natomiast w przegranym 0:4 spotkaniu finałowym z Hiszpanią wystąpił przez pełne 80. minut[17].

W 2010 roku wraz z reprezentacją U-19 brał udział w mistrzostwach Europy. Był w nich podstawowym zawodnikiem, strzelił gole w meczu grupowym z Holandią (4:1) i półfinałowym z Chorwacją (2:1)[18]. W spotkaniu finałowym z Hiszpanią (2:1) wystąpił w podstawowym składzie, a w 85. minucie asystował przy decydującym o złotym medalu golu Alexandre Lacazette[19]. Ponadto został wybrany najlepszym graczem mistrzostw[20]. Rok później uczestniczył w mistrzostwach świata do lat 20 w Kolumbii – zagrał w siedmiu meczach, zaś Francuzi zajęli czwarte miejsce[21].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gaël Kakuta (hiszp.). laliga.es. [dostęp 2017-02-20].
  2. Chelsea ban scandal: So, who's Gael Kakuta, the kid they call the black Zidane? (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2012-08-18].
  3. a b Chelsea angered by signings ban (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-08-18].
  4. Gael Kakuta (ang.). chelseafc.com. [dostęp 2012-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-30)].
  5. Kakuta: DRC decision reached (ang.). fifa.com. [dostęp 2012-08-18].
  6. Chelsea 4 - 0 Wolverhampton (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-08-18].
  7. Blackburn 3 - 3 Chelsea (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-8-18].
  8. Chelsea's Gael Kakuta secures Fulham loan move (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-08-18].
  9. Sunderland 0 - 3 Fulham (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-08-18].
  10. Aston Villa 0 - 2 Bolton (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2012-08-18].
  11. Olympique de Marseille 1-2 Dijon FCO (fr.). lfp.fr. [dostęp 2012-08-18].
  12. KAKUTA GOES DUTCH (ang.). chelseafc.com. [dostęp 2012-08-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-03)].
  13. Kakuta loaned to Lazio (ang.). skysports.com, 2014-01-31. [dostęp 2016-02-06].
  14. Spanish loan for Kakuta (ang.). chelseafc.com. [dostęp 2014-07-31].
  15. Kakuta signs on with Hebei Fortune in China (ang.). goal.com, 2016-02-05. [dostęp 2016-02-06].
  16. France oust hosts after shoot-out (ang.). uefa.com. [dostęp 2012-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-05)].
  17. Stupendous Spain win U17 crown (ang.). uefa.com. [dostęp 2012-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-30)].
  18. European U-19 Championship 2010 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-08-18].
  19. France beat Spain to win European Under-19 title (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-08-18].
  20. 2010: Gaël Kakuta (ang.). uefa.com. [dostęp 2012-08-18].
  21. Gael KAKUTA (ang.). fifa.com. [dostęp 2012-08-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]