Przejdź do zawartości

Gabriel Wodziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gabriel Wodziński
Ilustracja
Herb duchownego
Data urodzenia

25 marca 1727

Data śmierci

28 listopada 1788

Miejsce pochówku

Cmentarz Świętokrzyski w Warszawie

Biskup smoleński
Okres sprawowania

1772-1788

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

28 marca 1750

Nominacja biskupia

4 kwietnia 1759

Sakra biskupia

24 czerwca 1759

Odznaczenia
Order Orła Białego
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

24 czerwca 1759

Miejscowość

Wilno[1]

Konsekrator

Aleksander Kazimierz Horain

Współkonsekratorzy

Antoni Józef Żółkowski
Tomasz Ignacy Zienkowicz

Gabriel Wodziński[2], (Wodzyński) herbu Jastrzębiec[3] (ur. 25 marca 1727, zm. 28 listopada 1788), duchowny katolicki, kanonik warszawski i wileński, archidiakon żmudzki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 17591772 koadiutor diecezji smoleńskiej i tytularny biskup Theveste. Mianowany biskupem smoleńskim 1762, członek konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1764 roku[4]. Od 1772 ordynariusz smoleński, rezydował w Warszawie. Za jego rządów całe terytorium diecezji smoleńskiej znalazło się w granicach rosyjskich, gdzie w 1783 zostało włączone do nowo powstałej archidiecezji mohylewskiej. W 1763 odznaczony Orderem Orła Białego[5]. Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 był przedstawicielem opozycji[6]. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[7].

Pochowany został na warszawskim cmentarzu Świętokrzyskim.

Syn Karola Wodzińskiego i Zofii z Szamowskich[8].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Instytut Wydawniczy "Pax", Warszawa 2000.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof R. Prokop, Wiadomości do biografii biskupów oraz opatów i ksień z ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów z osiemnastowiecznej prasy warszawskiej doby saskiej i stanisławowskiej (1729-1795), w: Archiwa, Biblioteki I Muzea Kościelne, t. 86, 2006, s. 325.
  2. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 559.
  3. Herbarz polski, t. IX, Lipsk 1842, s. 383.
  4. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 73.
  5. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 204.
  6. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 557, 559.
  7. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527.
  8. Marek Jerzy Minakowski, Gabriel Wodziński; Wielka genealogia Minakowskiego [online], www.sejm-wielki.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]