Gabrielle de Lioncourt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gabrielle de Lioncourt – postać fikcyjna z powieści Wampir Lestat autorstwa Anne Rice.

Gabrielle była żoną markiza z Owernii a także matką siedmiorga dzieci, w tym Lestata. Pochodziła z Włoch. Nie interesowały ją sprawy rodzinne, miłością darzyła jedynie Lestata, a całe dnie spędzała na czytaniu książek. Około pół roku przed ucieczką Lestata i Nicolasa zachorowała na gruźlicę, która wkrótce miała doprowadzić ją do śmierci. Jej ostatnim życzeniem było, aby Lestat zajął się rozwijaniem aktorskich pasji w Paryżu. Pół roku później, już w agonii, sama przyjechała do Paryża zobaczyć syna. Wówczas Lestat wyjawił jej prawdę o tym, iż jest wampirem. Na te słowa Gabrielle sama zażyczyła sobie mrocznej przemiany. Przez następne parę miesięcy żyła wspólnie z Lestatem. Gdy rozwiązała się sprawa klanu paryskiego, a Lestat oddał Armandowi teatr wampirów, razem wyjechali z Paryża. Wspólnie podróżowali przez całą Europę, a także i Afrykę, gdzie Gabrielle opuściła Lestata, chcąc przeżyć samej drugie życie. Kolejny raz postać Gabrielle pojawia się dopiero 200 lat później, gdy w roku 1985 ratuje ona Lestata przed hordą rozwścieczonych wampirów na jego koncercie.

Niewiele wiadomo o wyglądzie Gabrielle. Za życia miała długie włosy, lecz odkąd stała się wampirem obcinała je. Wiadomo także, iż była niezwykle piękną i szczupłą kobietą. Mimo to zachowywała się jak mężczyzna.