Gabriello Chiabrera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gabriello Chiabrera

Gabriello Chiabrera (ur. 8 czerwca 1552 w Savonie, zm. 14 października 1638 tamże) – włoski poeta[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Opere, 1757

Studiował filozofię w kolegium jezuickim w Rzymie[2]. W swojej twórczości (odach i kanonach) naśladował poezje Anakreonta i Pindara[3], których był wielbicielem. Wzorował się także na twórcach francuskiej Plejady[4]. Cieszył się poparciem papieża i wielu dworów książęcych. Jest również autorem bohaterskich poematów epickich, tragedii, eklog i dramatu muzycznego Rapimento di Cefalo (1600, z muzyką Cacciniego). Przyczynił się do powiększenia zasobu włoskich form wersyfikacyjnych[1], przygotowując grunt pod eksperymenty metryczne późniejszych, zwłaszcza dziewiętnastowiecznych poetów[4]. Używał czterozgłoskowca, pięciozgłoskowca, sześciozgłoskowca, ośmiozgłoskowca i dziewięciozgłoskowca, a nie tylko najpopularniejszych dotąd jedenastozgłoskowca (endecasillabo) i siedmiozgłoskowca[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gabriello Chiabrera (wł.). Biblioteca della letteratura italiana. [dostęp 2016-09-15].
  2. Gabriello Chiabrera (ang.). New Advent. [dostęp 2016-09-15].
  3. Chabriera, Gabriello (wł.). Treccani, la cultura italiana. [dostęp 2016-09-15].
  4. a b c Gabriello Chiabrera (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-09-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]