Gadający Pies

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
14. odcinek „Gadającego Psa”, 26 stycznia 2012 (przy stoliku siedzą od lewej: Piotr Bikont i Maciej Piotr Prus; na scenie Aleksander Janicki)
Prowadzący podczas 16. wydania pisma. Na pierwszym planie czerwone żarówki Prusa
Piotr Bikont w charakterystycznej masce psa
Prowadzący podczas pierwszego wydania „The Talking Dog” – David McGirr i Kevin Patrick Cullen, 21 listopada 2013

Gadający Pies – pismo mówione prowadzone przez Piotra Bikonta i Macieja Piotra Prusa. Impreza odbywała się comiesięcznie w krakowskim klubie Piękny Pies od drugiej połowy 2010 do marca 2015 roku, z przerwą na okres kwiecień–grudzień 2012. W skład redakcji, poza prowadzącymi, wchodzili Aleksander Janicki, Edward Pasewicz, Andrzej Pilichowski Ragno, Jorgos Skolias i Marcin Świetlicki. Razem, od premiery, zaprezentowano 31 wydań magazynu.

Konwencja i historia[edytuj]

Do pojawienia się na scenie „Gadającego Psa” zapraszani byli głównie przedstawiciele środowisk artystycznych i naukowych. Tematyka występów nie była w żaden sposób ograniczona, a każdy z gości miał na zaprezentowanie się pięć minut[1]. Aby zasygnalizować upływ czasu, Prus wyłączał jedną ze swoich pięciu charakterystycznych, czerwonych żarówek za każdym razem po upływie 60 sekund. Zgaśnięcie wszystkich żarówek oznaczało, że dana osoba wyczerpała swój czas.

Na każdy numer przypadały wystąpienia artystów muzycznych, performerów, poetów, pisarzy i naukowców. Stałymi uczestnikami byli m.in. Marcin Baran, Piotr Bartula, Miłosz Biedrzycki, Wojciech Bonowicz, Paweł Głowacki, Lesław i Wacław Janiccy, Szymon Kloska, Olimpia Maciejewska w reprezentacji Galerii Olympia, Andrzej Marzec, Maciej Miezian i Jerzy Vetulani[2][3]. Gościnnie występowali m.in. Krzysztof Bielawski, Paulina Bisztyga, Wojciech Brzoska, Rafał Dutkiewicz[3], Antoni Gralak, Piotr Gruszczyński, Gaja Grzegorzewska, Janusz Iwański, Krzysztof Knittel, Ryszard Krynicki, Krzysztof Maćkowski, Robert Makłowicz, Czet Minkus, Marcin Oleś, Łukasz Orbitowski, Pablopavo, Zbigniew Pasek, Magda Piskorczyk, Mateusz Pospieszalski, Tomasz Schimscheiner, Kamil Sipowicz, Krzysztof Skiba, Stanisław Sojka, Krzysztof Ścierański, Krzysztof Varga i Adam Ziemianin.

W listopadzie 2011 roku w ramach festiwalu Transsmisja numer „Gadającego Psa” przemianowano na „Gadającą Sukę”, która została poświęcona kobietom[4]. Pismo zawiesiło działalność na okres kwiecień–grudzień 2012. Reaktywacja nastąpiła w styczniu 2013.

Magazyn został nominowany do nagrody Kulturalne Odloty w kategorii „Wydarzenie Roku 2011”[2]. Jerzy Vetulani porównał atmosferę „Gadającego Psa” do tej obecnej w będącej u progu działalności Piwnicy pod Baranami.

The Talking Dog[edytuj]

W listopadzie 2013 odbyła się premiera międzynarodowej wersji „Gadającego Psa” – „The Talking Dog”. Wydarzenie, będące bytem niezależnym od oryginalnego magazynu, miało służyć integracji różnych społeczności krakowskich, niekoniecznie polskojęzycznych. Jego prowadzącymi byli David McGirr i Kevin Patrick Cullen. Zostały w nim zachowane najważniejsze zasady z edycji polskiej, jedyną istotną różnicą był język. „The Talking Dog” prowadzony był po angielsku[5][6]. Pismo zakończyło działalność po dwóch wydaniach.

Przypisy

  1. Gadający Pies – Przed hejnałem (pol.). Radio Kraków, 2014-01-27. [dostęp 2014-02-19].
  2. a b Małgorzata I. Niemczyńska: Kulturalne Odloty: Pies pięknie eklektyczny (pol.). „Gazeta Wyborcza Kraków”, 2012-01-25. [dostęp 2012-02-25].
  3. a b Marek Lubaś-Harny: Pies gada o wszystkim z wyjątkiem polityki (pol.). „Gazeta Krakowska”, 2010-11-24. [dostęp 2012-02-25].
  4. Gadająca Suka (pol.). miastokobiet.pl. [dostęp 2013-01-23].
  5. Talking Dog International – A New Breed of Entertainment (ang.). krakowpost.com, 2013-11-20. [dostęp 2013-11-22].
  6. Antonia Lloyd-Jones: Krakow's story: a Unesco City of Literature built out of books (ang.). theguardian.com, 2013-11-14. [dostęp 2013-11-18].

Bibliografia[edytuj]