Galisyjczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Galisyjczycy
Inecastro.jpgFeijooEduardo PondalRosalía de Castro

Manuel curros enriquez.jpgCanalejasCastelao, Montevideo, 1940.jpgLa Bella Otero Francisco FrancoLuís Seoane en Buenos Aires en 1955.jpgManuel Fraga IribarneFidel CastroFernando Caldeiro.jpg

I Inês de CastroJerónimo FeijooConcepción ArenalEduardo PondalRosalía de CastroEmilia Pardo Bazán

II Pablo IglesiasCurros EnríquezJosé CanalejasValle-InclánCastelaoLa Belle OteroJuana de Ibarbourou

III Francisco FrancoLuís SeoaneCamilo José CelaManuel FragaFidel CastroFrank Caldeiro

Liczebność ogółem ok. 3 500 000 (do 10 000 000 galicyjskiego pochodzenia)
Regiony zamieszkania  Hiszpania:
3 111 677 – Flag of Galicia.svg Galicja: 2 737 370
 Argentyna:
118.085
 Wenezuela:
33 443
 Brazylia:
29 601
 Szwajcaria:
29 075
 Urugwaj:
28 470
 Francja:
16 026
 Niemcy:
13 254
 Kuba:
11 114
Reszta świata

158 203

Języki galicyjski, hiszpański
Główne religie głównie katolicyzm
Pokrewne grupy etniczne Hiszpanie, Portugalczycy, Francuzi, Włosi

Galisyjczycy (gal. Galegos) – grupa etniczna zamieszkująca Galicję w Hiszpanii. Duże skupiska znajdują się także w zachodniej Asturii, Leónie i Zamorze oraz Madrycie. Jest ich ponad 3 mln (1985). Posługują się językiem galicyjskim. Wyznają katolicyzm (schrystianizowani w VI wieku).

Ich przodkami byli starożytni Galajkowie, w których etnogenezie najważniejszą rolę odegrali Celtowie, zromanizowani w II wieku p.n.e.IV wieku n.e. Znaczny zakres samodzielności zachowali do XVI wieku. W 1981 Galicja uzyskała autonomię. W XVIXX wieku występowała duża emigracja. W średniowieczu kultura galicyjska rozwijała się wspólnie z portugalską. Rozkwit kultury galicyjskiej miał miejsce w późnym średniowieczu, potem występowała stopniowa hispanizacja. Od połowy wieku XIX zauważyć można powolne odrodzenie kulturowe.