Gardziel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gardziel (łac. fauces) – u człowieka jest to trójkątna przestrzeń zawarta pomiędzy łukami podniebienno-językowymi a podniebienno-gardłowymi. Znajdują się w niej migdałki podniebienne. Granica pomiędzy jamą ustną a gardłem nie jest precyzyjnie określona. Według niektórych są nią fałdy podniebienno-językowe, zdaniem innych fałdy podniebienno-gardłowe. W ostatnim przypadku cieśń gardzieli zaliczana jest do jamy ustnej. Jest uważana przez większość biologów za określenie całego gardła[1].

U kręgowców gardzielą (lub potocznie gardłem) określa się odcinek przewodu pokarmowego łączący jamę gębową z przełykiem[2].

U bezkręgowców gardzielą określa się przedni (zwykle silnie umięśniony) odcinek jelita[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Tom II: Trzewia. Wyd. VIII. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998. ISBN 83-200-2290-8.
  2. a b Słownik tematyczny. Biologia, cz. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 45, ISBN 978-83-01-16530-7.