Garrulax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Garrulax[1]
Lesson, 1831[2]
Przedstawiciel rodzaju – sójkowiec czarnogardły (G. chinensis)
Przedstawiciel rodzaju – sójkowiec czarnogardły (G. chinensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pekińczyki
Rodzaj Garrulax
Typ nomenklatoryczny

Garrulax rufifrons Lesson, 1831

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Garrulaxrodzaj ptaka z rodziny pekińczyków (Leiothrichidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[12].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 21–35,5 cm; masa ciała 43–170 g[13].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Garrulax: Rodzaj Garrulus Brisson, 1760, sójka; łac. -ax – skłaniając się ku (por. łac. garrulus – paplanie, od garrire – paplać)[14].
  • Ianthocincla: gr. ξανθος xanthos – żółty (por. łac. ianthinus – fiolotewo-niebieski); nowołac. cinclus – drozd, od gr. κιγκλος kinklos – niezidentyfikowany mały przybrzeżny ptak[15]. Gatunek typowy: Cinclosoma ocellatum Vigors, 1831.
  • Leucodioptron: gr. λευκος leukos – biały; διοπτρον dioptron – sposób widzenia, optyczny (tj. okulary)[16]. Gatunek typowy: Turdus canorus Linnaeus, 1758.
  • Pterorhinus: gr. πτερον pteron – pióro; ῥις rhis, ῥινος rhinos – nozdrza[17]. Gatunek typowy: Pterorhinus davidi Swinhoe, 1868.
  • Babax: gr. βαβαξ babax, βαβακος babakos – gaduła, papla, od βαβαζω babazō – paplać[18]. Gatunek typowy: Pterorhinus lanceolatus J. Verreaux, 1871.
  • Stactocichla: gr. στακτος staktos – kapanie, od σταζω stazō – kapać; κιχλη kikhlē – drozd[19]. Gatunek typowy: Garrulax merulinus Blyth, 1851.
  • Melanocichla: gr. μελας melas, μελανος melanos – czarny; κιχλη kikhlē – drozd[20]. Gatunek typowy: Timalia lugubris S. Müller, 1836.
  • Rhinocichla: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos – nozdrza; κιχλη kikhlē – drozd[21]. Gatunek typowy: Timalia mitrata S. Müller, 1836.
  • Dryonastes: δρυς drus, δρυος druos – drzewo; ναστης nastēs – mieszkaniec, od ναιω naiō – mieszkać[22]. Gatunek typowy: Ianthocincla ruficollis Jardine & Selby, 1838.
  • Allocotops: gr. αλλοκοτος allokotos – dziwny, niezwykły, od αλλος allos – inny; κοτος kotos – usposobienie; ωψ ōps, ωπος ōpos – twarz[23]. Gatunek typowy: Allocotops calvus Sharpe, 1888.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[24]:

Przypisy

  1. Garrulax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. R.-P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d'oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levrault, 1831, s. 647. (fr.)
  3. J. Gould. Ianthocincla. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 3, s. 47, 1835 (ang.). 
  4. C.L. Bonaparte. Notes sur les Collections rapportées en 1853, par M. A. Delattre, de son voyage en Californie et dans le Nicaragua. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 38, s. 54–55, 1854 (fr.). 
  5. R. Swinhoe. Ornithological Notes from Amoy. „Ibis”. New Series. 4, s. 60, 1868 (ang.). 
  6. A. David: Journal de mon troisième voyage d’exploration dans l’empire Chinois. Paris: Libraire Hachette et cie, 1875, s. 181. (fr.)
  7. Sharpe 1883 ↓, s. 449.
  8. Sharpe 1883 ↓, s. 451.
  9. Sharpe 1883 ↓, s. 452.
  10. Sharpe 1883 ↓, s. 454.
  11. R.B. Sharpe. Further descriptions of new species of birds discovered by Mr. John Whitehead on the Mountain of Kina Balu, Northern. „Ibis”. Fifth Series. 6, s. 389, 1888 (ang.). 
  12. F. Gill & D. Donsker: Laughingthrushes (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-12].
  13. Collar i Robson 2007 ↓, s. 231–236, 239–245, 247–248, 250–253.
  14. Jobling 2017 ↓, s. Garrulax.
  15. Jobling 2017 ↓, s. Ianthocincla.
  16. Jobling 2017 ↓, s. Leucodioptron.
  17. Jobling 2017 ↓, s. Pterorhinus.
  18. Jobling 2017 ↓, s. Babax.
  19. Jobling 2017 ↓, s. Stactocichla.
  20. Jobling 2017 ↓, s. Melanocichla.
  21. Jobling 2017 ↓, s. Rhinocichla.
  22. Jobling 2017 ↓, s. Dryonastes.
  23. Jobling 2017 ↓, s. Allocotops.
  24. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Leiothrichidae Swainson, 1831 - pekińczyki - Babblers, laughing-thrushes and allies (wersja: 2017-03-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-12].
  25. a b c d N.J. Collar. A partial revision of the Asian babblers (Timaliidae). „Forktail”. 22, s. 85-112, 2006 (ang.). 
  26. Collar i Robson 2007 ↓, s. 239.
  27. P. Round & C. Robson. Provenance and affinities of the Cambodian Laughingthrush Garrulax ferrarius. „Forktail”. 17, s. 41-44, 2001 (ang.). 
  28. Collar i Robson 2007 ↓, s. 236.
  29. a b Ch.G. Sibley & B.L. Monroe Jr.: Distribution and Taxonomy of the Birds of the World. New Haven: Yale University Press, 1990. ISBN 0300049692.
  30. P.C. Rasmussen & J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 8487334679. (ang.)
  31. Collar i Robson 2007 ↓, s. 233.
  32. Collar i Robson 2007 ↓, s. 243.

Bibliografia[edytuj]

  1. N. Collar & C. Robson: Family Timaliidae (Babblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 70-291. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  2. R.B. Sharpe: Catalogue of the Birds in the British Museum. Cz. 7. London: Printed by order of the Trustees, 1883, s. 2-698. (ang.)
  3. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-12]. (ang.)