Gatunek saproksyliczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gatunek saproksylicznygatunek bezkręgowca związany z martwym drewnem.

Do bezkręgowców saproksylicznych zaliczamy gatunki, które wymagają martwego drewna jako środowiska lub jako pożywienia – są to saproksylobionty, jak i gatunki preferujące martwe drewnosaproksylofile.

Gatunki saproksyliczne można podzielić na:

Gatunki saproksyliczne żyją także w środowisku wodnym (martwym drewnie zanurzonym w wodzie). W naturalnych ciekach i jeziorach spotyka się dużo leżących w wodzie kłód, pni drzew, detrytusu. Wilgotne, próchniejące drewno występuje też w dziuplach drzew. W wilgotnym drewnie okresowo zalewanym słoną wodą (brzegi mórz) rozwijają się larwy chrząszcza z rodziny zalęszczycowatychNacerdes melanura. W wilgotnym próchnie spotykane są muchówki z rodziny bąkowatych.

W strumieniach Europy Środkowej wykazano występowanie 15 obligatoryjnych (ksylobionty) i 22 fakultatywnych (ksylofile) ksylofagów. Wśród obligatoryjnych ksylofagów są: chruścik Lype phaeopa (rodzina Psychomyidae), chrząszcz Potamophilus acuminatus (rodzina Elmidae), muchówka Brillia modesta (rodzina ochotkowate).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy M. Gutowski, Andrzej Bobiec, Paweł Pawlaczyk, Karol Zub, "Drugie życie drzewa", wyd. WWF, Warszawa 2004, ​ISBN 83-9160221-6-8