Gawłuszowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°24'53"N 21°23'00"E
- błąd 39 m
WD 50°25'0.1"N, 21°22'59.9"E, 50°28'N, 21°26'E
- błąd 14 m
Odległość 229 m
Gawłuszowice
wieś
Ilustracja
Kościół w Gawłuszowicach
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat mielecki
Gmina Gawłuszowice
Liczba ludności (2011) 501[1][2]
Strefa numeracyjna 17
Kod pocztowy 39-307
Tablice rejestracyjne RMI
SIMC 0645576
Położenie na mapie gminy Gawłuszowice
Mapa konturowa gminy Gawłuszowice, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Gawłuszowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Gawłuszowice”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Gawłuszowice”
Położenie na mapie powiatu mieleckiego
Mapa konturowa powiatu mieleckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Gawłuszowice”
Ziemia50°24′53″N 21°23′00″E/50,414722 21,383333
Strona internetowa

Gawłuszowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, siedziba gminy Gawłuszowice[3][4]}.

Wieś leżąca w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła w XVII wieku w skład kompleksu mieleckiego dóbr Zbigniewa Ossolińskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie rzeszowskim.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gawłuszowice leżą nad rzeką Wisłoką, w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej, w pradolinie Wisły. Od zachodu sąsiadują z Ostrówkiem, od południa z Kliszowem, zaś od wschodu i północy z Wolą Zdakowską. Pod względem klimatycznym, glebowym, botanicznym i biologicznym obszar Gawłuszowic posiada naturalne walory Kotliny Sandomierskiej i jest położony między trzema formacjami geologicznymi: Płaskowyżem Tarnowskim, Płaskowyżem Kolbuszowskim oraz Pradoliną Podkarpacką. Miejscowość zaliczana jest do sandomiersko-lubelskiego okręgu glebowego. Krajobraz jest charakterystyczny dla dolin nadwiślańskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1215 roku[6] i jest to jedna z najstarszych wzmianek dotyczących wsi powiatu mieleckiego. Dla porównania pierwsze wzmianki o Borowej pochodzą z 1257, Mielcu z 1229, Chorzelowie z 1326, zaś Tuszowie Narodowym dopiero z 1470. Jest wielce prawdopodobne, że władający Małopolską w dobie rozbicia dzielnicowego Leszek Biały podarował ja klasztorowi klarysek. Późniejsze dzieje osady nie są bliżej znane. Od pierwszej połowy XVII wieku wieś z okolicznymi miejscowościami znajdowała się w posiadaniu rodziny Ossolińskich herbu Topór. W 1629 roku właścicielem wsi położonej w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego był Krzysztof Ossoliński[7].

W 2010 r. w 600 lecie Bitwy pod Grunwaldem została odsłonięta olbrzymia płaskorzeźba (10,2x4,7 m.), kopia obrazu Matejki wykonana przez Jana Papina. Zakupił ją dla Gawłuszowic Tadeusz Rucki[8].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Placówki użyteczności publicznej[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Gawłuszowic działają Szkoła Podstawowa im. Władysława Jasińskiego oraz Publiczne Gimnazjum, budynki obu szkół są połączone. Do szkół uczęszczają dzieci i młodzież z całej gminy. Poza tym w Gawłuszowicach znajdują się przychodnia, apteka, bank spółdzielczy, poczta, biblioteki szkolna i publiczna oraz inne punkty usługowo-handlowe.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi swą siedzibę ma rzymskokatolicka parafia pw. św. Wojciecha.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Gawłuszowice w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2018-02-21] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-02-21].
  3. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Dobra ziemskie Ossolińskich w pierwszej połowie XVII wieku, w: Folwark-wieś-latyfundium. Gospodarstwo wiejskie w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku, red. J. Muszyńska, Sz. Kazusek, J. Pielas, Kielce 2009, s. 103.
  6. Opis parafii na stronie diecezji sandomierskiej. [dostęp 2015-09-20].
  7. Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629, w:Przegląd Nauk Historycznych 2012, r. XI, Nr 2, s. 49.
  8. Polska Niezwykła

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]