Gaz błotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gaz błotnyodkryty w 1776 przez Alessandro Volta[potrzebny przypis] palny gaz, którego głównym składnikiem jest metan, powstający w wyniku beztlenowego rozkładu substancji organicznych w przyrodzie. Proces ten zachodzi często na bagnach lub mokradłach (stąd nazwa)[1].

31 maja 1926 wybuchł gaz błotny zebrany na dnie jeziora Stańczyki. Wybuch nastąpił prawdopodobnie wskutek obniżenia ciśnienia atmosferycznego spowodowanego przez burzę. Powierzchnia jeziora stała się niewidoczna z powodu pokrywającego ją materiału wyrzuconego z dna jeziora. Trwało to kilka tygodni, dopóki ziemia nie opadła na dno[2].

Przypisy

  1. Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 144, ISBN 8371832400.
  2. Stańczyki, Mosty, Wiadukty w Stańczykach.

Zobacz też[edytuj]