Gazela berberyjska

Gazela berberyjska

Gazella cuvieri
(Ogilby, 1841)
Samiec
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	parzystokopytne
Rodzina	wołowate
Podrodzina	antylopy
Rodzaj	gazela
Gatunek	gazela berberyjska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
narażony na wyginięcie

Gazela berberyjska (Gazella cuvieri) – ssak kopytny z rodziny wołowatych (Bovidae).

Gazela berberyjska jest gatunkiem antylopy właściwej zamieszkującej północną Afrykę. Nazwa gatunkowa (cuvieri) została nadana na cześć słynnego paleontologa i anatoma Georges'a Cuviera.

Wygląd

Barwa sierści od ciemnobrązowej z tyłu ciała do blado żółtej na głowie, podbrzuszu i nogach. Ogon krótki i czarny, wzdłuż tułowia przebiega czarna pręga, a wzdłuż pyska od dużych uszu aż do nosa biegną cztery czarne linie. Gazela ta posiada proste, spiralnie skręcone rogi długości ok. 35 cm.

Środowisko występowania

Gazela berberyjska zamieszkuje różne typy siedlisk, od lasów dębowych, sawann, pól uprawnych i otwartych przestrzeni typu stepowego. Unika natomiast kamienistych terenów pustynnych. Występuje również na dużych wysokościach w górach Atlas.

Zachowanie

Preferują półotwarte obszary i żyją w grupach nie większych niż osiem osobników. W skład stada wchodzi jeden samiec i kilka samic z młodymi.

Pożywienie

Jak wszystkie krętorogie żywią się trawą i twardolistną roślinnością, którą żują w czasie odpoczynku.

Rozmnażanie

Rzadko zdarzają się narodziny bliźniąt. Najczęściej samica rodzi jedno młode a okres ciąży trwa około 170 dni. Młode samice mogą odchować dwa mioty w ciągu roku.

Antagonizm

Do zmniejszania się populacji tych gazel najbardziej przyczyniają się owce domowe, kozy oraz ludzie. Owce i kozy zabierają gazelom miejsca bytowe, a ludzie zabijają gazele dla skór oraz mięsa.