Dżereń mongolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gazela mongolska)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dżereń mongolski
Procapra gutturosa[1]
(Pallas, 1777)
Dżereń mongolski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj dżereń
Gatunek dżereń mongolski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Dżereń mongolski[3] (Procapra gutturosa) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych, mylona z dżejranem (Gazella subgutturosa).

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje wschodnią Mongolię i przylegające do niej tereny Rosji oraz północnych Chin. Jego siedliskiem są stepy i półpustynie.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 100–150 cm
Wysokość w kłębie 54–84 cm
Długość ogona 8–12 cm
Masa ciała 20–39 kg
Dojrzałość płciowa 1,5–2 lat
Ciąża 185 dni
Liczba młodych
w miocie
1–3
Długość życia 7 lat

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Średniej wielkości gazela o jasnobrązowym ubarwieniu.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Aktywne w ciągu dnia dżerenie mongolskie są bardzo szybkie i wytrzymałe. Potrafią biec z prędkością 65 km/h na dystansie kilkunastu kilometrów. Dobrze pływają, żyją w dużych stadach liczących kilka tysięcy osobników. Są gatunkiem wędrownym.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Okres godowy dżereni mongolskich trwa od listopada do stycznia. Po 185-dniowej ciąży samica rodzi 1–2, rzadziej 3 młode, które ukrywa przed drapieżnikami przez pierwsze dni ich życia. Młode przyłączają się do matki po 4–8 dniach.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Nie wyróżniono podgatunków dżerenia.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Głównym zagrożeniem dla dżerenia mongolskiego są nielegalne polowania. Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (niskiego ryzyka)[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Procapra gutturosa. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 12 stycznia 2009]
  3. Huffman Brent: Procapra gutturosa, Mongolian gazelle, Zeren (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 1 stycznia 2008].

Przypisy

  1. Procapra gutturosa, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Procapra gutturosa. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.