Gazelopka rudoczelna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gazelopka rudoczelna
Eudorcas rufifrons[1]
(J.E. Gray, 1846)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd Cetartiodactyla
Podrząd przeżuwacze
Infrarząd Pecora
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Plemię Antilopini
Rodzaj gazelopka
Gatunek gazelopka rudoczelna
Synonimy
  • Gazella rufifrons Gray, 1846[1]
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Gazelopka rudoczelna[3], gazela rudoczelna (Eudorcas rufifrons) – gatunek ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje pas północnej części Afryki Równikowej na południe od Sahary.

Jego siedliskiem są tereny trawiaste, porośnięte ciernistymi krzewami oraz tereny porośnięte roślinnością wydmową. Preferuje otwarte tereny.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 105–120 cm
Wysokość w kłębie 65–92 cm
Długość ogona 15–25 cm
Masa ciała 20–35 kg
Dojrzałość płciowa samice 9 miesięcy,
samce 18 miesięcy
Ciąża 184–189 dni
Liczba młodych
w miocie
1
Długość życia 12 lat

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rudoczelna związana jest z rudym ubarwieniem części głowy, od nozdrzy do czoła. Rogi występują u przedstawicieli obydwu płci.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Jest gatunkiem silnie uzależnionym od dostępu do źródeł wody, dlatego podejmuje sezonowe wędrówki w jej poszukiwaniu. W okresie godowym samce strzegą zajmowanego terytorium przed innymi samcami. Granice swojego obszaru zaznaczają substancją z gruczołów przedoczodołowych. Gazele rudoczelne tworzą niewielkie stada złożone z kilku, rzadziej kilkunastu osobników obydwu płci.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii VU (vulnerable – narażony na wyginięcie)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eudorcas rufifrons, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Eudorcas rufifrons, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 178. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.Sprawdź autora:1.
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Eudorcas rufifrons. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 1 stycznia 2008]
  3. Huffman Brent: Eudorcas rufifrons, Red-fronted gazelle, Heuglin's gazelle (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 1 stycznia 2008].