Geison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Porządek dorycki

Geison – rodzaj gzymsu, który w architekturze starożytnej Grecji i Rzymu wieńczył belkowanie[1][2]. Składał się z płyty i simy pełniącej rolę rynny[3][4]. W porządku doryckim tworzyła go profilowana listwa zdobiona od spodu mutulusem z łezkami (guttae). W porządku jońskim struktura gzymsu była bardziej skomplikowana. Jego górną część stanowiła profilowana listwa zazwyczaj zakończona ząbkowaniem, dół natomiast zdobiono kimationem[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 219. ISBN 978-83-213-4726-4.
  2. Stefan Parnicki-Pudełko: Architektura starożytnej Grecji. Warszawa: Arkady, 1985, s. 78. ISBN 83-213-3179-3.
  3. Tadeusz Broniewski: Historia architektury dla wszystkich. Wrocław: Ossolineum, 1980, s. 54. ISBN 83-04-00510-7.
  4. Encyklopedia sztuki starożytnej. Warszawa: PWN, 1998, s. 270. ISBN 83-01-12466-0.